Hymn of st. Mary
Read the daily praise, Hymn of st. Mary. Pray and connect with All Mighty God to be blessed and bestowed by the grace of st. Mary.
ዉዳሴሃ ለእግዝእትነ ማርያም ድንግል ወላዲተ አምላክ ዘይትነበብ በዕለተ ሰንበተ ክርቲያን ቅድስት።
፩፥ ተሰመይኪ ፍቅርተ ኦ ቡርክት እምአንስት። አንቲ ዉእቱ ዳግሚት ቀመር እንተ ትሰመይ ቅድስተ ቅዱሳን ወዉስቴታ ጽላተ ኪዳን። ፲ቱ(አሰርቱ) ቃላት እለ ተጽሕፋ በአፃብዒሁ ለእግዚአብሔር ቀዲሙ ዜነወነ በየዉጣ እንተ ይእቲ ቀዳሜ ስሙ ለመድኃኒነ ኢየሱስ ክርስቶስ ዘተሰብአ እምኔኪ ዘእንበለ ዉላጤ ወኮነ ዓራቄ ለሐዲስ ኪዳን በዉኂዘ ደሙ ቅዱስ አንጽሖሙ ለመሃይምናን ወለሕዝብ ንጹሐን። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፪፥ ወበእንተዝ ናዐብየኪ ኵልነ ኦ እግዝእትነ ወላዲተ አምላክ ንጽሕት ኵሎ ጊዜ ንስእል ወናንቀዐዱ ኀቤኪ ከመ ንርከብ ሣህለ በኀበ መፍቀሬ ሰብእ። ታቦት በወርቅ ልቡጥ እምኵለሄ ዘግቡር እምዕፅ ዘኢይነቅዝ ይትሜሰል ለነ ዘእግዚአብሔር ቃለ። ዘኮነ ሰብአ ዘእንበለ ፍልጠት ወኢዉላጤ መለኮት ንጹሕ ዘአልቦ ሙስና ዘዕሩይ ምስለ አብ ወቦቱ አብሠራ ለንጽሕት። ዘእንበለ ዘርእ ኮነ ከማነ በኪነ ጥበቡ ቅዱስ ዘተሰብአ እምኔኪ ዘእንበለ ርኵስ ደመረ መለኮቶ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፫፥ መቅደስ ዘይኬልልዋ ኪሩቤል እለ ሥዑላን በሥዕለ እግዚአብሔር ቃል ዘተሰብአ አምኔኪ ዘእንበለ ዉላጤ ኮነ ሠራዬ ኃጢአትነ ወደምሳሴ አበሳነ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፬፥ አንቲ ዉእቱ መሶበ ወርቅ ንጹሕ እንተ ዉስቴታ መና ኅቡእ ኅብስት ዘወረደ እምሰማያት ወሀቤ ሕይወት ለኵሉ ዓለም። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፭፥ አንቲ ዉእቱ ተቅዋም ዘወርቅ እንተ ፆርኪ ማኅቶተ ፀዳል ኵሎ ጊዜ፣ ዘዉእቱ ብርሃኑ ለዓለም። ብርሃን ዘእምብርሃን ዘአልቦ ጥንት። አምላክ ዘእምአምላክ ዘበአማን ዘተሰብአ እምኔኪ ዘእንበለ ዉላጤ። ወበምጽአቱ አብርሃ ላዕሌነ ለእለ ንነብር ዉስተ ጽልመት ወጽላሎተ ሞት። ወአርትዐ እገሪነ ዉስተ ፍኖተ ሰላም በምሥጢረ ጥበቡ ቅዱስ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፮፥ አንቲ ዉእቱ ማዕጠንት ዘወርቅ እንተ ፆርኪ ፍሕመ እሳት። ቡሩክ ዘነሥአ እመቅደስ። ዘይሠሪ ኃጢአተ ወይደመስስ ጌጋየ። ዝ ዉእቱ ዘእግዚአብሔር ቃል ዘተሰብአ እምኔኪ ዘአዕረገ ለአቡሁ ርእሶ ዕጣነ ወመሥዋዕተ ሥሙረ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፯፥ ተፈሥሒ ኦ ማርያም ርግብ ሠናይት ዘወለድኪ ለነ ዘእግዚአብሔር ቃለ። አንቲ ዉእቱ ጽጌ መዓዛ ሠናይ እንተ ሠረፀት እምሥርወ እሴይ ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፰፥ በትረ አሮን እንተ ሠረፀት ዘእንበለ ተክል ወኢሰቀይዋ ማየ። ከማሃ አንቲኒ ኦ ወላዲተ ክርስቶስ አምላክነ ዘበአማን ዘእንበለ ዘርእ መጽአ ወአድኀነነ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፱፥ ለኪ ይደሉ እምኵሎሙ ቅዱሳን ትስአሊ ለነ ኦ ምልእተ ጸጋ አንቲ ተዐብዪ እምሊቃነ ጳጳሳት ወፈድፋደ ትከብሪ እምነቢያት። ብኪ ግርማ ራእይ ዘየዐቢ እምግርማ ሱራፌል ወኪሩቤል። አንቲ በአማን ምክሐ ዘመድነ። ወሰአሊት ሕይወተ ለነፍሳቲነ። ሰአሊ ለ ኀበ እግዚአነ ወመድኃኒነ ኢየሱስ ክርስቶስ ያፅንዐነ በርትዕት ሃይማኖት ዉስተ አሚነ ዚአሁ ይጸግወነ ሣህሎ ወምሕረቶ ይሥረይ ኃጢአተነ በብዝኀ ምሕረቱ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
ዉዳሴሃ ለእግዝእትነ ማርያም ድንግል ወላዲተ አምላክ ዘይትነበብ በዕለተ ሰኑይ።
፩፥ ፈቀደ እግዚእ ያግእዞ ለአዳም ኅዙነ ወትኩዘ ልብ ወያግብኦ ኀበ ዘትካት መንበሩ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፪፥ ሠረቀ በሥጋ እምድንግል ዘእንበለ ዘርአ ብእሲ ወአድኀነነ። ለሔዋን እንተ አስሐታ ከይሲ ፈትሐ ላዕሌላ እግዚአብሔር እንዘ ይብል ብዙኀ አበዝኆ ለሕማምኪ ወለፃዕርኪ ሠምረ ልቡ ኀበ ፍቅረ ሰብእ ወአግአዛ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፫፥ ኢየሱስ ክርስቶስ ቃል ዘተሰብአ ወኀደረ ላዕሌነ ወርኢነ ስብሐቲሁ ከመ ስብሐተ አሐዱ ዋሕድ ለአቡሁ ሠምረ ይሣሃለነ። ሰአሊ ለነ ቅድስት ።
፬፥ ርእየ ኢሳይያስ ነቢይ በመንፈሰ ትንቢት ምሥጢሮ ለአማኑኤል ወበእንተዝ ጸርሐ እንዘ ይብል ሕፃን ተወልደ ለነ ወልድ ተዉህበ ለነ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፭፥ ተፈሣሕ ወተኀሠይ ኦ ዘመደ እጓለ እመ ሕያዉ እስመ አፍቀሮ እግዚአብሔር ለዓለም ወመጠወ ወልዶ ዋሕደ ከመ ይሕየዉ ኵሉ ዘየአምን ቦቱ እስከ ለዓለም ፈነወ ለነ መዝራዕቶ ልዑለ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፮፥ ዘሀሎ ወይሄሉ ዘመጽአ ወካዕበ ይመጽእ ኢየሱስ ክርስቶስ ቃል ዘተሰብአ ዘእንበለ ዉላጤ ኮነ ፍጹመ ሰብአ ኢተበዐደ ወኢተፈልጠ በኵሉ ግብሩ ወልድ ዋሕድ አላ አሐዱ ራእይ ወአሐዱ ህላዌ ወአሐዱ መለኮት ዘእግዚአብሔር ቃል። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፯፥ ተፈሥሒ ኦ ቤተ ልሔም ሀገሮሙ ለነቢያት እስመ በኀቤኪ ተወልደ ክርስቶስ ዳግማይ አዳም ከመ ያግብኦ ለአዳም ቀዳሚ ብእሲ እምድር ዉስተ ገነት ይስዐር ፍትሐ ሞት። ኦ አዳም መሬት አንተ ወትገብእ ዉስተ መሬት። ኀበ ሀለወት ብዝኀት ኃጢአት በህየ ትበዝኅ ጸጋ እግዚአብሔር። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፰፥ ትትፌሣሕ ወትትኀሠይ ኵሉ ነፍስተ ሰብእ ምስለ መላእክት ይሴብሕዎ ለክርስቶስ ንጉሥ ይጸርሑ ወይብሉ ስብሐት ለእግዚአብሔር በሰማያት ወሰላም በምድር ሥምረቱ ለሰብእ፣ እስመ ሰዐረ ዘትካት ወነሠተ ምክሮ ለጸላዒ። ወሠጠጠ መጽሐፈ ዕዳሆሙ ለአዳም ወለሔዋን ወረሰዮሙ አግዓዝያነ ዘተወልደ ለነ በሀገረ ዳዊት መድኃኒነ ኢየሱስ ክርስቶስ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፱፥ ብርሃን ዘበአማን ዘያበርህ ለኵሉ ሰብእ ለእለ ይነብሩ ዉስተ ዓለም። በእንተ ፍቅረ ሰብእ መጻእከ ዉስተ ዓለም ወኵሉ ፍጥረት ተፈሥሐ በምጽአትከ። እስመ አድኀንኮ ለአዳም እምስሕተት ወረሰይካ ለሔዋን አግአዚተ እምሳዕረ ሞት ወወሀብከነ መንፈሰ ልደት። ባረክናከ ምስለ መላእክቲከ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
ዉዳሴሃ ለእግዝእትነ ማርያም ድንግል ወላዲተ አምላክ ዘይትነበብ በዕለተ ሠሉስ።
፩፥ አክሊለ ምክሕነ ወቀዳሚተ መድኃኒትነ ወመሠረተ ንጽሕነ ኮነ በማርያም ድንግል እንተ ወለደት ለነ ዘእግዚአብሔር ቃለ ዘኮነ ሰብአ በእንተ መድኃኒትነ። እምድኅረ ኮነ ሰብአ ጥዮቀ አምላክ ፍጹም ዉእቱ ወበእንተዝ ወለደቶ እንዘ ድንግል ይእቲ። መንክር ኃይለ ወሊዶታ ዘኢይትነገር። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፪፥ እስመ በፈቃዱ ወበሥምረተ አቡሁ ወመንፈስ ቅዱስ መጽአ ወአድኀነነ። ዐቢይ ዉእቱ ስብሐተ ድንግልናኪ ኦ ማርያም ድንግል ፍጽምት ረከብኪ ሞገሰ እግዚአብሔር ምስሌኪ አንቲ ዉእቱ ሰዋስዉ ዘርእየ ያዕቆብ እምድር ዘይበጽሕ እስከ ሰማይ ወመላእክተ እግዚአብሔር የዐርጉ ወይወርዱ ዉስቴታ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፫፥ አንቲ ዉእቱ ዕፅ ዘርእየ ሙሴ በነደ እሳት ወኢትዉዒ። ዘዉእቱ ወልደ እግዚአብሔር መጽአ ወኀደረ ዉስተ ከርሥኪ ወእሳተ መለኮቱ ኢያዉዓየ ሥጋኪ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፬፥ አንቲ ዉእቱ ገራህት ዘኢተዘርአ ዉስቴታ ዘርእ ወጽአ እምኔኪ ፍሬ ሕይወት። አንቲ ዉእቱ መዝገብ ዘተሣየጠ ዮሴፍ ወረከበ በዉስቴታ ባሕርየ ዕንቈ ክቡረ ዘዉእቱ መድኃኒነ ኢየሱስ ክርስቶስ ተጸዉረ በከርሥኪ ወወለድኪዮ ዉስተ ዓለም። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፭፥ ተፈሥሒ ኦ ወላዲተ እግዚእ ኃሤቶሙ ለመላእክት ተፈሥኢ ኦ ንጽሕት ዜናሆሙ ለነቢያት። ተፈሥሒ እስመ ረከብኪ ሞገሰ እግዚአብሔር ምስሌኪ። ተፈሥሒ እስመ ተወከፍኪ ቃሎ ለመልአክ ፍሥሐ ኵሉ ዓለም። ተፈሥሒ ኦ ወላዲተ ፈጣሬ ኵሉ ዓለም። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፮፥ ተፈሥሒ እስመ ድልወ ተሰመይኪ ኦ ወላዲተ አምላክ። ተፈሥሒ ኦ መድኃኒታ ለሔዋን። ተፈሥሒ እንተ አጥበዉኪ ሐሊበ ለዘይሴስዮ ለኵሉ ፍጥረት። ተፈሥሒ ኦ ቅድስት እሞሙ ለኵሎሙ ሕያዋን ናንቀዐዱ ኀቤኪ ትስአሊ በእንቲአነ ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፯፥ ኦ ድንግል ኦ ቅድስት ኦ ወላዲተ እግዚእ እስመ ወለድኪ ለነንጉሠ መንክር ምሥጢር ኀደረ ላዕሌኪ ለመድኃኒተ ዚአነ ናርምም እስመ ኢንክል ፈጽሞ ጥንቁቀ ነጊረ በእንተ ዕበዮ ለዉእቱ ገባሬ ሠናያት በብዙኅ መንክር ራእይ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፰፥ ቃለ አብ ሕያዉ ዘወረደ ዉስተ ደብረ ሲና። ወወሀበ ሕገ ለሙሴ ወከደነ ርእሰ ደብር በጊሜ ወጢስ በጽልመት ወነፋስ ወበድምፀ ቃለ አቅርንት ይጌሥፅ ለእለ ይቀዉሙ በፍርሃት። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፱፥ ዉእቱኬ ዘወረደ ኀቤኪ ኦ ደብር ነባቢት በትሕትና መፍቀሬ ሰብእ ተሰብአ እምኔኪ ዘእንበለ ዉላጤ ፍጹመ ሥጋ ነባቢ ዘከማነ በመንፈሰ ጥበብ አምላክ ኀደረ ላዕሌሃ ኮነ ፍጸመ ሰብአ ከመ ያድኀኖ ወይሥረይ ኃጢአቶ ለአዳም። ወያንብሮ ዉስተ ሰማያት ወያግብኦ ኀበ ዝትካት መንበሩ በዕበየ ሣህሉ ወምሕረቱ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፲፥ ዕበያ ለድንግል ኢይትከሃል ለተነግሮ። እስመ እግዚእ ኀረያ። መጽአ ወኀደረ ላዕሌሃ ዘየኀድር ዉስተ ብርሃን ኀበ አልቦ ዘይቀርቦ። ተጸዉረ በከርሣ ፱ተ (ተሰዓቱ) አዉራኃ ዘኢይትረአይ ወዘኢይትዐወቅ። ወለደቶ ማርያም እንዘ ድንግል ይእቲ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፲፩፥ ዘዉእቱ ዕብን ዘርእየ ዳንኤል ነቢይ ዘተበትከ። እምደብር ነዋኅ ዘእንበለ እድ ዘዉእቱ ቃል ዘወጽአ እምኀበ አብ መጽአ ወተሰብአ እምድንግል ዘእንበለ ዘርአ ብእሲ ወአድኀነነ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፲፪፥ ኮንኪ አጽቀ ንጹሐ ወሙዳየ አሚን። ርትዕት ሃይማኖቶሙ ለቅዱሳን አበዊነ። ኦ ንጽሕት ወላዲተ አምላክ ድንግል ኅትምት ወለድኪ ለነ ቃለ አብ ኢየሱስ ክርስቶስ መጽአ ለመድኃኒትነ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፲፫፥ አንቲ እሙ ለብርሃን ክብርት ወላዲተ እግዚእ እንተ ፆርኪዮ ለቃል ዘኢይትረአይ። እምድኀረ ወለድኪ ኪያሁ ነበርኪ በድንግልና። በስብሐት ወበባርኮት ያዐብዮኪ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፲፬፥ አይ ልሳን ዘይክል ነቢበ ዘይትናገር በእንቲአኪ ኦ ድንግል ንጽሕት እሙ ለቃለ አብ። ኮንኪ መንበሮ ለንጉሥ ለዘይፀዉርዎ ኪሩቤል። ናስተበፅዐኪ ኦ ቡርክት ወንዘክር ስመኪ በኵሉ ትዉልደ ትዉልድ። ኦ ርግብ ሠናይት እሙ ለእግዚእነ ኢየሱስ ክርስቶስ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፲፭፥ ተፈሥሒ ኦ ማርያም እም ወአመት እስመ ለዘዉስተ ሕፅንኪ ይሴብሕዎ መላእክት ወኪሩቤል ይሰግዱ ሎቱ በፍርhት፣ ወሱራፌል ዘእንበለ ጽርአት። ይሰፍሑ ክነፊሆሙ። ወይብሉ ዝንቱ ዉእቱ ንጉሠ ስብሐት። መጽአ ይሥረይ ኃጢአተ ዓለም በዕበየ ሣህሉ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
ዉዳሴሃ ለእግዝእትነ ማርያም ድንግል ወላዲተ አምላክ ዘይትነበብ በዕለተ ረቡዕ።
፩፥ ኵሉ ሠራዊተ ሰማያት ይብሉ ብፅዕት አንቲ ሰማይ ዳግሚት ዲበ ምድር። ኆኅተ ምሥራቅ ማርያም ድንግል ክብካብ ንጹሕ ወመርዓ ቅዱስ። ነጸረ አብ እምሰማይ ወኢረከበ ዘከማኪ። ፈነወ ዋሕዶ ወተሰብአ እምኔኪ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፪፥ ኵሉ ትዉልድ ያስተበፅዑኪ ለኪ ለባሕቲትኪ ኦ እግዝእትነ ወላዲተ አምላክ። ተነበዮ ላዕሌኪ ዐቢያተ ወመንክራተ ኦ ሀገረ እግዚአብሔር እስመ ኮንኪ አንቲ ማኀደረ ለፍሠሡሓን። ኵሉሙ ነገሥተ ምድር የሐዉሩ በብርሃንኪ ወአሕዛብኒ በጸዳልኪ። ኦ ማርያም ኵሉ ትዉልድ ያስተበፅዑኪ ወይሰግዱ ለዘተወልደ እምኔኪ ወያዐብይዎ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፫፥ አንቲ ዘበአማን ደመና እንተ አስተርአይኪ ለነ ማየ ዝናም። ትእምርተ ዋሕዱ ረሰየኪ አብ መንፈስ ቅዱስ ኀደረ ላዕሌኪ ወኃይለ ልዑል ጸለለኪ ኦ ማርያም አማን ወለድኪ ቃለ ወልደ አብ ዘይነብር ለዓለም መጽአ ወአድኀነነ እምኃጢአት ዐቢይ ዉእቱ ክብር ዘተዉህበ ለከ ኦ ገብርኤል መልአክ ዜናዊ ፍሡሐ ገጽ ሰበከ ለነ ልደተ እግዚእ ዘመጽአ ኀቤነ። ወአብሠርካ ለማርያም ድንግል ዘእንበለ ርስሐት ወትቤላ ተፈሥሒ ኦ ምልእተ ጸጋ እግዚአብሔር ምስሌኪ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፬፥ ረከብኪ ጸጋ መንፈስ ቅዱስ ኀደረ ላዕሌኪ ወኃይለ ልዑል ጸለለኪ ኦ ማርያም አማን ወለድኪ ቅዱሰ መድኅኑ ለኵሉ ዓለም መጽአ ወአድኀነነ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፭፥ ግብረ ድንግል ይሴብሕ ልሳንነ ዮም ንወድሳ ለማርያም ወላዲተ አምላክ በእንተ ዘተወልደ እምኔሃ በሀገረ ዳዊት እግዚእነ ወመድኃኒነ ኢየሱስ ክርስቶስ ንዑ ኵልክሙ አሕዛብ ናስተብፅዓ ለማርያም እስመ ኮነት እመ ድንግለ ወጽሙረ። ተፈሥሒ ኦ ድንግል ንጽሕት እንተ አልባቲ ርኵስ ዘመጽአ ቃለ አብ ተወሰብአ እምኔሃ።ተፈሥሒ ኦ ሙዳይ እንተ አልባቲ ነዉር ፍጽምት ዘአልባ ርስሐት። ተፈሥሒ ኦ ገነት ነባቢት ማኅደሩ ለክርስቶስ ዘኮነ ዳግማይ አዳም በእንተ አዳም ቀዳሚ ብእሲ። ተፈሥሒ ኦ ፀዋሪቱ ለዋሕድ ለዘኢተፈልጠ እምኅፅነ አቡሁ። ተፈሥሒ ኦ ከብካብ ንጹሕ ሥርግዉ በኵሉ ስነ ስብሐት መጽአ ወተሰብአ አምኔኪ። ተፈሥሒ ኦ ዕፀ ጳጦስ እንተ ኢያዉዓያ እሳተ መለኮት። ተፈሥሒ ኦ አመት ወእም ድንግል ወሰማይ ሰማያዌ እንተ ፆረት በሥጋ ዘይጼዐን ዲበ ኪሩቤል ወበእንተዝ ንትፈሣሕ ወንዘምር ምስለ መላእክት ቅዱሳን። በፍሥሓ ወበኃሤት ወንበል ስብሐት ለእግዚአብሔር በሰማያት ወሰላም በምድር ሥምረቱ ለሰብእ። እስመ ኪያኪ ሠምረ ዘሎቱ ክብር ወስብሐት። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፮፥ የዐቢ ክብራ ለማርያም እምኵሎሙ ቅዱሳን እስመ ድልወ ኮነት ለተወክፎ ቃለ አብ ዘይፈርህዎ መላእክት ወየአኵትዎ ትጉሃን በሰማያት ፆረቶ ማርያም ድንግል በከርሣ ይእቲ ተዐቢ እምኪሩቤል ወትፈደፍድ አምሱራፌል እስመ ኮነት ታቦተ ለአሕዱ ዘእምቅድስት ሥላሴ ዛቲ ይእቲ ኢየሩሳሌም ሀገሮሙ ለነቢያት ወማኅደረ ፍሥሐሆሙ ለኵሎሙ ቅዱሳን፣ ሕዝብ ዘይነብር ዉስተ ጽልመት ወጽላሎተ ሞት ብርሃን ዐቢይ ሠረቀ ላዕሌሆሙ እግዚአብሔር ዘየዐርፍ በቅዱሳኒሁ ተሰብአ እምድንግል መድኃኒተ ዚአነ ንዑ ርእዮ ዘንተ መንክረ ወዘምሮ ዘምሩ በእንተ ምሥጢር ዘተከሥተ ለነ እስመ ዘኢይሰባእ ተሰብአ ቃል ተደመረ ወዘአልቦ ጥንት ኮነ ቅድመ ወለዘአልቦ መዋዕል ኮነ ሎቱ መዋዕል ዘኢይትዐወቅ ተከሥተ ወዘኢይትረአይ ተርእየ ወልደ እግዚአብሔር ሕያዉ ጥዮቀ ኮነ ሰብአ ኢየሱስ ክርስቶስ ዘትማልም ወዮም ወክመ ዉእቱ እስከ ለዓለም አሐዱ ህላዌ ሎቱ ንስግድ ወንሰብሕ ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፯፥ ሕዝቅኤል ነቢይ ኮነ ስምዐ በእንቲአሃ ወይቤ ርኢኩ ኆኀተ በምሥራቅ ኅቱም በዐቢይ መንክር ማኅተም አልቦ ዘቦአ ዘእንበለ እግዚአ ኃያላን ቦአ ዉስቴታ ወወጽአ ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፰፥ ኆኅትሰ ድንግል ይእቲ እንተ ወለደት ለነ መድኅነ እምድኅረ ወለደት ኪያሁ ነበረት በድንግልና ከመ ትካት። ቡሩክ ዉእቱ ፍሬ ከርሥኪ ኦ ወላዲተ እግዚእ ዘመጽአ ወአድኃነነ እምእደ ጸላዒ ዘአልቦ ምሕረት። አንቲ ፍጽምት ወቡርክት። ረከብኪ ሞገሰ በኀበ ንጉሠ ስብሐት አምላክ ዘበአማን ለኪ ይደሉ ዕበይ ወክብር እምኵሎሙ እለ ይነብሩ ዲበ ምድር ቃለ አብ መጽአ ወተሰብአ እምኔኪ ወአንሶሰወ ምስለ ሰብእ እስመ መሐሪ ዉእቱ ወመፍቀሬ ሰብእ አድኃነ ነፍሳቲነ በምጽአቱ ቅዱስ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
ዉዳሴሃ ለእግዝእትነ ማርያም ድንግል ወላዲተ አምላክ ዘይትነበብ በዕለተ ሐሙስ።
፩፥ ዕፀ እንተ ርእየ ሙሴ በነደ እሳት ዉስተ ገዳም ወአዕፁቂሃ ኢትዉዒ ትመስል ማርያም ድንግል ዘእንበለ ርኵስ ተሰብአ እምኔሃ ቃለ አብ ወኢያዉዐያ እሳተ መለኮቱ ለድንግል እምድኅረ ወለደቶ ድንግልናሃ ተረክበ፣ ወመለኮቱ ኢተወለጠ ፣ ኮነ ወልደ እጓለ እመሕያዉ አምላክ ዘበአማን መጽአ ወአድኃነነ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፪፥ ናዐብየኪ ኵልነ ኦ እግዝእትነ ወላዲተ አምላክ እስመ ሣህልኪ ይኩን ላዕለ ከኲልነ።
ትምክህተ ኵልነ ድንግል ማርያም ወላዲተ አምላክ ዘበእንቲአሃ ተስዕረ ዘቀዳሚ መርገም እንተ ኀደረት ዲበ ዘመድነ በዕልወት ዘገብረት ብእሲት በልዐት እምዕፅ። በእንተ ሔዋን ተዐፅወ ኆኅተ ገነት ወበእንተ ማርያም ድንግል ተርኅወ ለነ ዳግመ ከፈለነ ንብላዕ እምዕፀ ሕይወት ዘዉእቱ ሥጋሁ ለክርስቶስ ወደሙ ክቡር በእንተ ፍቅረ ዚአነ መጽአ ወአድኀነነ፣ አይ ልቡና ወአይ ነቢብ ወአይ ሰሚዕ ዘይክል አእምሮ ዝንቱ ምሥጢር መንክራተ ዘይትነበብ ላዕሌሃ እግዚአብሔር መፍቀሬ ሰብእ አሐዱ ዉእቱ ባሕቲቱ ቃለ አብ ዘhሎ እምቅድመ ዓለም በመለኮቱ እንበለ ሙስና እም1ዱ አብ መጽአ ወተሰብአ ወልድ ዋሕድ እምቅድስት እሙ፣ እምድኅረ ወለደቶ ኢማሰነ ድንግልናሃ ወበእንተዝ ግህደ ኮነት ከመ ወላዲተ አምላክ ይእቲ። ኦ ዕሙቅ ብዕለ ጥበቡ ለእግዚአብሔር ከርሥ ዘፈትሐ ላዕሌሃ ትለድ በፃዕር ወሕማም ወኀዘነ ልብ ወኮነት ፈልፈለ ሕይወት ወወለደት ዘእንበለ ዘርአ ብእሲ ዘይሥዕር መርገመ እምዘመድነ። ወበእንተዝ ንሰብሖ እንዘ ንብል ስብሐት ለከ ኦ መፍቀሬ ሰብእ፣ ኄር ወመድኃኔ ነፍሳቲነ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፫፥ ኦ ዝ መንክር ወዕፁብ ኃይለ ከርሣ ለድንግል ወላዲተ አምላክ ዘእንበለ ዘርእ ስምዐ ኮነ መልአክ ዘአስተርአዮ ለዮሴፍ እንዘ ይብል ከመዝ እስመ ዘይትወለድ እምኔሃ እመንፈስ ቅዱስ ቃለ እግዚአብሔር ዉእቱ ተሰብአ ዘእንበለ ዉላጤ። ወለደቶ ማርያም ምክዕቢተ ዝንቱ ፍስሓ ወይቤ ትወልዲ ወልደ ወይሰመይ ዐማኑኤል ዘበትርጓሜሁ እግዚአብሔር ምስሌነ። ወዓዲ ይሰመይ ኢየሱስ ሃ ዘያድኅኖሙ ለሕዝቡ እምኃጢአቶሙ፣ ያድኅነነ በኃይሉ ወይሥረይ ኃጢአተነ። እስመ ጥዮቀ አእመርናሁ ከመ አምላክ ዉእቱ ዘኮነ ሰብአ ሎቱ ሰብሐት እስከ ለዓለም።
ኦ ዝ መንክር ልደተ አምላክ እማርያም እምቅድስት ድንግል አግመረቶ ለቃል ኢቀደሞ ዘርእ ለልደቱ፣ ወኢአማሰነ በልደቱ ድንግልናሃ፣ እምኀበ አብ ወፅአ ቃል ዘእንበለ ድካም፣ ወእምድንግል ተወልደ ዘእንበለ ሕማም ሎቱ ሰገዱ ሰብአ ሰገል አምጽኡ ዕጣነ ከመ አምላክ ዉእቱ ወርቀ እስመ ንጉሥ ዉእቱ፣ ወከርቤ ዘይትወሀብ ለሞቱ ማሕየዊ በእንቲአነ ተወክፈ በፈቃዱ አሐዱ ዉእቱ ባሕቲቱ ኄር ወመፍቀሬ ሰብእ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፬፥ ኦ ዝ መንክር ነሥ አሐደ ዐፅመ እምገቦሁ ለአዳም ወለሐኮ እምኔሁ ብእሲተ ወኵሎ ፍጥረተ እጓለ እመሕያዉ ተዉህበ እግዚእ ቃለ አብ፣ ተሰብአ እምቅድስት ድንግል ወተሰምየ ዐማኑኤል ወበእንተዝ ንስአል ኀቤሃ ኵሎ ጊዜ ከመ ታስተሥሪ በእንቲአነ ኀበ ፍቁር ወልዳ ኄርት ይእቲ በኀበ ኵሎሙ ቅዱሳን ወሊቃነ ጳጳሳት እስመ አምጽአት ሎሙ ዘኪያሁ ይጸንሑ ወለነበያትኒ አምጽአት ሎሙ ለዘበእንቲአሁ ተነበዮ፣ ወለሐዋርያትኒ ወለደት ሎሙ ዘሰበኩ በስሙ ዉስተ ኵሉ አጽናፈ ዓለም ለሰማዕት ወለመሃይመናን ወጽአ እምኔሃ ዘተጋደሉ በአንቲአሁ ኢየሱስ ክርስቶስ ብዕለ ጸጋ ጥበቡ ዘኢይትዐወቅ። ንኀሥሥ ዕበየ ሣህሉ እስመ መጽአ ወአድኀነነ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፭፥ መሐለ እግዚአብሔር ለዳዊት በጽድቅ ወኢይኔስሕ እስመ እምፍሬ ከርሥከ አነብር ዲበ መንበርከ። ወሶበ ተወክፎ ዉእቱ ጻድቅ ከመ እምኔሁ ይትወለድ ክርስቶስ በሥጋ ፈቀደ ይኀሥሥ ወይርከብ ማኅደሮ እግዚአብሔር ቃል ወፈጸመ ዝንተ በዐቢይ ትጋህ ወእምዝ ጸርሐ በመንፈስ ወይቤ ናሁ ሰማዕናሁ በኤፍራታ ወማኅደሮ ለአምላከ ያዕቆብ እንተ ይእቲ ቤተ ልሔም ዘኀረያ ዐማኑኤል ይትወለድ ዉስቴታ በሥጋ ለመድኃኒተ ዚኣነ። ካዕበ ይቤላ ካልእ እምነቢያት ወአንቲኒ ቤተ ልሔም ምድረ ኤፍራታ ኢትቴሐቲ እምነገሥተ ይሁዳ። እስመ እምኔኪ ይወጽእ ንጉሥ ዘይርዕዮሙ ለሕዝብየ እስራኤል ኦ ዝ ነገር ለእሉ እለ ተነበዮ ዘበአሐዱ መንፈስ በእንተ ክርስቶስ ሎቱ ስብሐት ምስለ ኄር አቡሁ ወመንፈስ ቅዱስ እምይእዜ ወእስከ ለዓለም። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፮፥ ዳዊት ዘነግሠ ለእስራኤል አመ ይትነሥኡ ላዕሌሁ ዕልዋን ፈተወ ይስተይ ማየ እምዓዘቅተ ቤተ ልሔም። ፍጡነ ተንሥኡ መላሕቅተ ሐራሁ ወተቃተሉ በዉስተ ትዕይንተ ዕልዋን። ወአምጽኡ ሎቱ ዉእተ ማየ ዘፈተወ ይስተይ። ወሶበ ርእየ ዉእቱ ጻድቅ ከመ አጥብዑ ወመጠዉ ነፍሶሙ ለቀትል በእንቲአሁ ከዐወ ዉእተ ማየ ወኢሰትየ እምኔሁ። ወእምዝ ተኆለቈ ሎቱ ጽድቅ እስከ ለዓለም። አማን መነኑ ሰማዕት ጣዕማ ለዛ ዓለም። ወከዓዉ ደሞሙ በእንተ እግዚአብሔር ወተዐገሡ ሞተ መሪረ በእንተ መንግሥተ ሰማያት ተሣሃለነ በከመ ዕበየ ሣህልከ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፯፥ አሐዱ ዘእምቅድስት ሥላሴ ርእዮ ትሕትናነ አጽነነ ሰማየ ሰማያት መጽአ ወኀደረ ዉስተ ከርሠ ድንግል ወኮነ ሰብአ ከማነ ዘእንበለ ኃጢአት ባሕቲታ። ወተወልደ በቤተልሔም በከመ ሰበኩ ነቢያት አድኃነነ ወቤዘወነ ወረሰየነ ሐዝበ ዚአሁ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
ዉዳሴሃ ለእግዝእትነ ማርያም ድንግል ወላዲተ አምላክ ዘይትነበብ በዕለተ ዓርብ።
፩፥ ቡርክት አንቲ እምአንስት። ወቡሩክ ፍሬ ከርሥኪ ኦ ማርያም ድንግል ወላዲተ አምላክ ዘእንበለ ርኵስ ሠረቀ ለነ እምኔኪ ፀሐየ ጽድቅ። ወአቅረበነ ታሕተ ክነፊሁ እስመ ዉእቱ ፈጠረነ ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፪፥ ለኪ ለባሕቲትኪ ኦ እግዝእትነ ወላዲተ አምላክ እመ ብርሃን አንቲ ናዐብየኪ በስብሐት ወበዉዳሴ።
ቡርክት አንቲ ተዓብዪ እምሰማይ ወትከብሪ እምድር ወላዕለ ኵሉ ሕሊናት። መኑ ዘይክል ነቢበ ዕበይኪ ወአልቦ ዘይመስል ኪያኪ። ኦ ማርያም መላእክት የዓብዩኪ ወሱራፌል ይሴብሑኪ። እስመ ዘይነብር ዲበ ኪሩቤል ወሱራፌል መጽአ ወኃደረ ውስተ ከርሥኪ መፍቅሬ ሰብእ አቅረበነ ኀቤሁ። ዘዚአነ ሞተ ነሥአ ወእንቲአሁ ሕይወተ ወሀበነ። ዘሎቱ ክብር ወስብሐት። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፫፥ ቡርክት አንቲ ማርያም ዉቡሩክ ፍሬ-ከርሥኪ ኦ ድንግል ወላዲተ-አምላክ ምክሖን ለደናግል ዘእምቅድመ-ዓለም ህልዉ ተሰብአ እምኔኪ ብሉየ-መዋዕል ወጸፅአ እምከርሥኪ ሥጋነ ነሥአ ወመንፈሶ ቅዱሰ ወሀበነ ወረሰየነ ዕሩያነ ምስሌሁ በብዝኀ-ኂሩቱ አንቲ ተዐብዪ እምብዙኃት አንስት እለ-ነሥአ ጸጋ ወክብረ ኦ ማርያም ወላዲተ-አምላክ ሀገር መንፈሳዊት ዘኀደረ ላዕሌሃ እግዚአብሔር ልዑል እስመ-ዘይነብር ዲበ-ኪሩቤል ወሱራፌል በእራኅኪ ሐቀፍኪዮ ወዘይሴሲ ለኵሉ ዘሥጋ በብዝኅ ኂሩቱ አኅዘ አጥባተኪ ወጠበወ ሐሊበ ዘውእቱ አምላክነ መድኃኔ-ኲሉ ይርዕየነ እስከ-ለዓለም ንስግድ ሎቱ ወንሰብሖ እስመ ዉእቱ ፈጠረነ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፬፥ ማርያም ድንግል ሙዳየ ዕፍረት ነቅዐ ፈልፈለ ማየ ሕይወት ፍሬ ከርሣ አድኀነ ኵሎ ዓለመ ወሰዐረ እምኔነ መርገመ ወገብረ ሰላመ ማእከሌነ በመስቀሉ ወበትንሣኤሁ ቅድስት አግብኦ ለብእሲ ዳግመ ዉስተ ገነት ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፭፥ ማርያም ንጽሕት ድንግል ወላዲተ አምላክ ማእምንት ሰአሊተ ምሕረት ለዉሉደ ሰብእ ሰአሊ ለነ ኀበ ክርስቶስ ወልድኪ ይሥረይ ኃጠአተነ ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፮፥ ማርያም ድንግል ትጸርሕ በቤተ መቅደስ ወትብል የአምር እግዚአብሔር ከመ አልብየ ዘአእምር ባዕድ ወኢምንትኒ ዘእንበለ ድምፀ ቃሉ ለመልአክ ዘአብሠረኒ በክብር ወይቤለኒ ሰላም ለኪ ኦ ቅድስት ድንግል ፆርኪ ዘኢይፀወር፣ አግመርኪ ዘኢይትገመር ወአልቦ ዘያገምሮ ምንትኒ ይበዝኅ ዉዳሴኪ ኦ ምልእተ ጸጋ በኵሉ ክብር፣ እስመ ኮንኪ አንቲ ማኅደረ ቃለ አብ፣ አንቲ ዉእቱ መንጦላዕት ስፍሕት እንተ ታስተጋብኦሙ ለመሃይምናን ሕዝበ ክርስቲያን ወትሜህሮሙ ሰጊደ ለሥሉስ ማሕየዊ። አንቲ ዉእቱ ዘፆርኪ ዓምደ እሳት ዘርእየ ሙሴ ዘዉእቱ ወልደ እግዚአብሔር መጽአ ወኃደረ ዉስተ ክርሥኪ። ኮንኪ ታቦቶ ለፈጣሬ ሰማያት ወምድር ፆርኪዮ በከርሥኪ ፱ተ(ተሰዓቱ) አዉራኃ አንቲ ማእምንት ለዘኢያገምርዎ ሰማያት ወምድር ኮንኪ ተንከተመ ለዕርገት ዉስተ ሰማይ ብርሃንኪ የዐቢ እምብርሃነ ፀሐይ አንቲ ዉእቱ ምሥራቅ ዘወፅአ እምኔኪ ኮከብ ብሩህ ዘነፀርዎ ቅዱሳን በፍሥሓ ወበኃሤት ዘፈትሐ ላዕለ ሔዋን ትለድ በፃዕር ወሕማም አንቲሰ ማርያም ሰማዕኪ ዘይብል ተፈሥሒ ኦ ምልእተ ጸጋ ወለድኪ ለነ ንጉሠ እግዚእ ኵሉ ፍጥረት መጽአ ወአድኀነነ። መሐሪ ዉእቱ ወመፍቀሬ ሰብእ በእንተዝ ንዌድሰኪ በከመ ገብርኤል መልአክ እንዘ ንብል ቡርክት አንቲ ማርያም ወቡሩክ ፍሬ ከርሥኪ ተፈሥሒ ኦ ምልእተ ጸጋ እግዚአብሔር ምስሌኪ ሰአሊ ለነ ቅድስት።
ዉዳሴሃ ለእግዝእትነ ማርያም ድንግል ወላዲተ አምላክ ዘይትነበብ በዕለተ ቀዳሚት ሰንበት።
፩፥ ንጽሕት ወብርህት ወቅድስት በኵሉ እንተ ሐቀፈቶ ለእግዚእ በእራኃ ወኵሉ ፍጥረት ይትፌሥሑ ምስሌሃ እንዘ ይጸርሑ ወይብሉ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፪፥ ተፈሥሒ ኦ ምልእተ ጸጋ ተፈሥሒ እስመ ረከብኪ ሞገሰ ተፈሥሒ እግዚአብሔር ምስሌኪ።
ናስተበፅዕ ዕበየኪ ኦ ግርምት ድንግል ወንፌኑ ለኪ ፍሥሓ ምስለ ገብርኤል መልአክ እስመ እምፍሬ ከርሥኪ ኮነ መድኃኒተ ዘመድነ ወአቅረበነ ኀበ እግዚአብሔር አቡሁ። ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፫፥ ከመ ከብካብ ዘአልቦ ጥልቀት መንፈስ ቅዱስ ኀደረ ላዕሌኪ ወኃይለ ልዑል ጸለለኪ ኦ ማርያም አማን ወለድኪ ቃለ ወልደ አብ ዘይነብር ለዓለም መጽአ ወአድኀነነ እምኃጢአት ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፬፥ አንቲ ዉእቱ ዘመድ ዘእምሥርወ ዳዊት ወለድኪ ለነ በሥጋ መድኃኒነ ኢየሱስ ክርስቶስ ዋሕድ ቃል ዘእምአብ ዘእምቅድመ ዓለም ህልዉ ኀብአ ርእሶ ወነሥአ እምኔኪ አርአያ ገብር ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፭፥ ኮንኪ ዳግሚተ ሰማይ ዲበ ምድር ኦ ወላዲተ አምላክ ዘእንበለ ርኩስ ሠረቀ ለነ እምኔኪ ፀሐየ ጽድቅ ወወለድኪዮ በከመ ትንቢተ ነቢያት ዘእንበለ ዘርእ ወኢሙስና ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፮፥ አንቲ ዉእቱ ደብተራ እንተ ተሰመይኪ ቅድስተ ቅዱሳን ወዉስቴታ ታቦት በወርቅ ልቡጥ እምኵለሄ ወዉስቴታ ጽላተ ኪዳን መሶበ ወርቅ እንተ መና ኅቡእ ዘዉእቱ ወልደ እግዚአብሔር መጽአ ወኀደረ ኀበ ማርያም ድንግል ዘእንበለ ርኵስ ተሰብአ እምኔሃ ቃለ አብ ወወለደቶ ዉስተ ዓለም ለንጉሠ ስብሐት መጽአ ወአድኀነነ ትትፌሣሕ ገነት እመ በግዕ ነባቢ ወልደ አብ ዘይነብር ለዓለም መጽአ ወአድኀነነ እምኃጢአት ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፯፥ ተሰመይኪ እመ ለክርስቶስ ንጉሥ አምድኅረ ወለድኪ ኪያሁ ነበርኪ በድንግልና በመንክር ምሥጢር ወለድኪዮ ለዐማኑኤል ወበእንተዝ ዐቀበኪ እንበለ ሙስና ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፰፥ አንቲ ዉእቱ ሰዋስዉ ዘርእየ ያዕቆብ እግዚአብሔር ላዕሌሁ እስመ ፆርኪ በከርሥኪ ኅቱም ዘኢይትዓወቅ እምኵለሄ ኮንኪ ለነ ሰአሊተ ኀበ እግዚእነ ኢየሱስ ክርስቶስ ዘተሰብአ እምኔኪ በእንተ መድኃኒትነ ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፱፥ ናሁ እግዚእ ወፅአ እምኔኪ ኦ ቡርክት ጽርሕ ንጽሕት ያድኅን ኵሎ ዓለመ ዘፈጠረ በዕበየ ሣህሉ ንሰብሖ ወንወድሶ እስመ ዉእቱ ኄር ወመፍቀሬ ሰብእ ሰአሊ ለነ ቅድስት።
፲፥ ተፈሥሒ ኦ ምልእተ ጸጋ ድንግል ዘእንበለ ርኵስ ልሕኵት ንጽሕት ክብረ ኵሉ ዓለም ብርሃን ዘኢትጠፍእ መቅደስ ዘኢትትነሠት በትረ ሃይማኖት ዘኢትጸንን ምስማኮሙ ለቅዱሳን ሰአሊ ለነ ኀበ ወልድኪ ኄር መድኃኒነ ይምሐረነ ወይሣሃለነ ይሥረይ ኃጢአተነ ሰአሊ ለነ ቅድስት።
የሶርያዉ ቅዱስ ኤፍሬም የደረሰዉ በሰንበተ ክርስቲያን እሑድ የሚጸለይ አምላክን የወለደች የድንግል ማርያም ምሥጋና።
፩፥ ከሴቶች ይልቅ ተለይተሽ የተባረክሽ ሆይ ፥ የተወደድሽ ተባልሽ፣ ከተለዮ የተለየች በዉስጧም የኪዳን የሕግ ጽላት ያለባት የምትባይ ሁለተኛ ክፍል አንቺ ነሽ፣ ኪዳንም በእግዚአብሔር ጣቶች የተጻፉ ዓሥሩ ቃላት ናቸዉ። ያለመለወጥ ካንቺ ሰዉ የሆነ መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ደገኛ ስሙን መጀመሪያ ስሙን አስቀድሞ በየዉጣ ነገረን ለአዲስ ኪዳንም አስታራቂ ሆነ። በከበረ ደሙ ፈሳሽነት ወይም መፍሰስ ያመኑትንና ንጹሓን የሆኑትን ወገኖቹን አነፃቸዉ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፪፥ ሁል ጊዜ ንጽሕት የሆንሽ አምላክን የወለድሽ እመቤታችን ሆይ፥ ሁላችን ስለዚህ እናገንሻለን ሰዉን በሚወድ በጌታ ዘንድ ይቅርታን እናገኝ ዘንድ እንለምንሻለን ወዳንቺም እናንጋጥጣለን።
ከማይነቅዝ እንጨት የተቀረፀ በዉስጥና በዉጭ በወርቅ የተለበጠ ታቦት ያለመለየትና ያለመለወጥ ሰዉ የሆነ የእግዚአብሔርን ቃል ይመስልልናል። ይኸዉም መለወጥ የሌለበት ንጹሕ መለኮት ነዉ። ከአብ ጋር የተካከለ ነዉ ለንጽሕት በራሱ አበሠራት። በልዩ ጥበቡ ያለ ወንድ ዘር እንደ እኛ ሆነ መለኮቱን አዋሕዶ ያለ ርኵሰት ባንቺ ሰዉ ሆነ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፫፥ በእግዚአብሔር ሥዕል የተሣሉ ኪሩቤል የሚጋርዱሽ መቅደስ አንቺ ነሽ። ንጽሕት ሆይ፥ ያለ መለወጥ ካንቺ ሰዉ የሆነዉ ቃል ኃጢአታችንን የሚታስተሠርይልንና አበሳችንን የሚደመስስልን ሆነ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፬፥ የተሠወረ መና ያለብሽ የንጹሕ ወርቅ መሶብ አንቺ ነሽ። መናም ከሰማይ የወረደውና ለዓለም ሁሉ ሕይወትን የሚያድለዉ ኅብስት ነው። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፭፥ ሁል ጊዜ ብርሃንነት ያለውን ፋና የተሸከምሽ የወርቅ መቅረዝ አንቺ ነሽ። ይኸውም ፋና የዓለም ብርሃን ነዉ። ጥንት ከሌለው ብርሃንም የተገኘ ብርሃን ነው። ከእውነተኛ አምላክ የተገኘ እውነተኛ አምላክ ነው ያለ መለወጥም ከአንቺ ሰው የሆነው ነው። በመምጣቱም (ሰው በመሆኑም) በጨለማና በሞት ጥላ ውስጥ ለምንኖር እኛ አበራልን፣ በልዮ የጥበቡ ምሥጢር በሥጋዌ የልቦናችንን እግር ወደ ሰላም መንገድ አቀናልን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን ።
፮፥ ቡሩክ ከቤተ መቅደስ ይዞሽ የወጣ እሳትነት ያለዉን ፍሕም የተሸከምሽ የወርቅ ማዕጠንት አንቺ ነሽ። ፍሕም የተባለውም ኃጢአትን የሚያስተሠርይና በደልን የሚደመስስ ነው። ይኸውም ከአንቺ ሰው የሆነና ራሱን የተወደደ መሥዋዕት አድርጎ ያሳረገ የእግዚአብሔር ቃል ነው። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፯፥ የእግዚአብሔርን ቃል የወለድሽልን መልካሟ ርግብ ማርያም ሆይ ደስ ይበልሽ፣ ከዕሴይ ሥር የወጣሽ መዐዛሽ ያማረ አበባ አንቺ ነሽ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፰፥ ሳይተክሏትና ውኃ ሳያጠጧት የለመለመች የአሮን በትር ነበረች። ያለ ዘር ሰው ሆኖ ያዳነን እውነተኛ አምላካችንን ክርስቶስን የወለድሽልን ሆይ አንቺ እንደ እርሷ ነሽ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፱፥ ጸጋን የተመላሽ ሆይ፥ ከቅዱሳን ሁሉ ይልቅ ትለምኝልን ዘንድ ላንቺ ይገባል። አንቺ ከሊቃነ ጳጳሳት ትበልጫለሽ ከነቢያትም ከመምህራንም ትበልጫለሽ። ከሱራፌልና ከኪሩቤል ግርማ የሚበልጥ የመወደድ ግርማ አለሽ። በእውነቱ የባሕርያችን መመኪያ አንቺ ነሽ። ለሰውነታችንም ሕይወትን የምትለምኚልን ነሽ። ወደ ጌታችንና ወደ መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ለምኝልን፣ እርሱን በማመን በቀናች ሃይማኖት ጸናን ዘንድ ይቅርታውንና ምሕረቱን ይሰጠን ዘንድ በቸርነቱ ብዛት ኃጢአታችንን ያስተሠርይልን ዘንድ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
የሶርያዉ ቅዱስ ኤፍሬም የደረሰዉ ሰኞ የሚጸለይ አምላክን የወለደች የድንግል ማርያም ምሥጋና።
፩፥ ጌታ ልቡ ያዘነና የተከዘ አዳምን ነፃ ያወጣውና ወደ ቀድሞ ቦታው ይመልሰው ዘንድ ወደደ ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን ።
፪፥ ከድንግል ያለ ወንድ ዘር በሥጋ ተወለደና አዳነን።
ከይሲ ዲያቢሎስ ያሳታት ሔዋንን እግዚአብሔር ምጥሽንና ፃርሽን አበዛዋለሁ ብሎ ፈረደባት። ሰዉን ወደደና ነፃ አደረጋት። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፫፥ ሰዉ የሆነና በኛ ያደረ ቃል፣ ኢየሱስ ክርስቶስ ነዉ። ክብሩንም ለአባቱ አንድ እንደመሆኑ ክብር አየነ። ይቅር ይለን ዘንድ ወደደ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፬፥ ነቢዩ ኢሳይያስ በመንፈስ ቅዱስ የአማኑኤልን ምስጢር አየ። ስለዚህም ሕፃን ተወለደልን፣ ወልድም ተሰጠልን ብሎ አሰምቶ ተናገረ ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፭፥ ሰዉ ሆይ ፈጽመህ ደስ ይበልህ፣ እግዚአብሔር ዓለሙን ወዶታልና፣ አንድ ልጁንም የሚያምንበት ሁሉ እስከ ዘለዓለም ፈጽሞ ይድን ዘንድ አሳልፎ ሰጥቷልና። ልዑል ክንዱን ሰደደልን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፮፥ የነበረዉ የሚኖረዉ፣ የመጣዉ ዳግመኛ የሚመጣዉም ቃል ኢየሱስ ክርስቶስ ያለመለወጥ ፍጹም ሰዉ ሆነ። አንዱ ወልድ በሥራዉ ሁሉ አልተለየም፣ የእግዚአብሔር ቃል መለኮት አንድ ነዉ እንጂ፣ ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፯፥ የነቢያት ሀገራቸዉ ቤተ ልሔም ሆይ ደስ ይበልሽ። ሁለተኛዉ አዳም ክርስቶስ በአንቺ ዘንድ ተወልዷልና፣ የቀድሞዉን ሰዉ አዳምን ከምድር (ከሲኦል) ወደ ገነት ይመልሰዉ ዘንድ። አዳም ሆይ መሬት ነበርህና ወደ መሬት ትመለሳለህ ብሎ የፈረደበትንም የሞት ፍርድ ያጠፋለት ዘንድ። ብዙ ኃጢአት ባለችበት የእግዚአብሔር ጸጋ ትበዛለች። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፰፥ የሰዉ ሁሉ ሰዉነት ደስ ይላታል። በሰማይ ለእግዚአብሔር ምስጋና ይሁን በምድርም ሰላም ለሰዉም እርሱ በሚፈቅደዉ እያሉ አሰምተዉ ንጉሥ ክርስቶስን ከመላእክት ጋራ ያመሰግኑታል፣ የቀድሞዉን እርግማን አጥፍቷልና። የጠላትን ምክሩን አፈረሰበት። ለአዳምና ለሔዋን የዕዳ ደብዳቤያቸዉን ቀደደላቸዉ፥ በዳዊት ሀገር የተወለደ መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ አዳምንና ሔዋንን ነፃ አደረጋቸዉ፣ ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፱፥ በዚህ ዓለም ለሚኖሩ ሰዎች ሁሉ የምታበራ እዉነተኛ ብርሃን ስለ ሰዉ ፍቅር ወደ ዓለም የመጣህ። ፍጥረት ሁሉ በመምጣትህ ደስ አለዉ፥ አዳምን ከስሕተት አድነኸዋልና ሔዋንንም ከሞት ፃዕረኝነት ነፃ አድርገኻታልና። የምንወለድበትን መንፈስ (ረቂቁን ልደት) ሰጠኸን፥ ከመላእክት ጋርም አመሰገንህ ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
የሶርያዉ ቅዱስ ኤፍሬም የደረሰዉ ማግሰኞ የሚጸለይ አምላክን የወለደች የድንግል ማርያም ምሥጋና።
፩፥ የመመኪያችን ዘዉድ የደኅነታችን መጀመሪያ የንጽሕናችንም መሠረት እኛን ስለማዳን ሰዉ የሆነ የእግዚአብሔርን ቃል በወለደችልን በድንግል ማርያም ተገኘልን። ሰው ከሆነ በኋላም ፍጹም አምላክ ነው፥ ስለዚህም በድንግልና ወለደችው። ድንቅ የሆነ የመውለዷ ችሎታ የማይመረመር (ሊነገር የማይችል) ነው። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፪፥ በእርሱ ፈቃድ በአባቱ ፈቃድ፣ በመንፈስ ቅዱስ ፈቃድ መጥቶ አዳነን።
በድንግልና ፍጽምት የሆንሽ ማርያም ሆይ፥ የድንግልናሽ ምስጋናና ክብር ታላቅ ነው፥ እግዚአብሔር ካንች ጋር ቢሆን ባለሟልነትን አግኝተሻልና። ያዕቆብ ከምድር እስከ ሰማይ ደርሳ የእግዚአብሔር መላእክት ሲወጡባትና ሲወርዱባት ያያት መሰላል አንቺ ነሽ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፫፥ ሙሴ በነደ እሳት ሳትቃጠል ያያት ዕፅ አንቺ ነሽ፥ ይኸዉም መጥቶ በማሕፀንሽ ያደረዉ የእግዚአብሔር ልጅ ነዉ። የመለኮቱ እሳትነት ሥጋሽን አላቃጠለውም። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፬፥ ዘር ያልተዘራባት እርሻ አንቺ ነሽ፥ የሕይወት ፍሬ ከአንቺ ወጣ። ዮሴፍ የዋጃትና የከበረ ዕንቁን ያገኘባት ሣጥን አንች ነሽ፥ ይኸዉም መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ነው። በማሕፀንሽ አደረ፥ በዚህ ዓለምም ወለድሽው። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፭፥ የመላእክት ደስታቸዉ የሆነ ጌታን የወለድሽ ሆይ ደስ ይበልሽ። የነቢያት ዜናቸዉ ንጽሕት ሆይ ደስ ይበልሽ። እግዚአብሔር ከአንቺ ጋር ቢሆን ባለሟልነትን አግኝተሻልና ደስ ይበልሽ። የዓለም (የሰው) ሁሉ ደስታ የሆነ የመልአኩን ቃል ተቀብለሻልና ደስ ይበልሽ። ዓለምን ሁሉ የፈጠረ ጌታን የወለድሽ ሆይ ደስ ይበልሽ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፮፥ በሚገባ የአምላክ እናት ተብለሻልና ደስ ይበልሽ። የሔዋን መድኃኒት ሆይ ደስ ይበልሽ። ፍጥረቱን ሁሉ የሚመግበውን እሱን ጡትሽን አጥብተሽዋልና ደስ ይበልሽ። የሕያዋን (የጻድቃን) ሁሉ እናታቸዉ ቅድስት ሆይ ደስ ይበልሽ። ትለምኝልን ዘንድ ወደ አንቺ እናንጋጥጣለን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፯፥ ድንግል ሆይ፥ ቅድስት ሆይ፥ ጌታን የወለድሽ ሆይ፥ እኛን ለማዳን ድንቅ ምሥጢር (ተዋሕዶ) በአንቺ ቢደረግ ንጉሥን ወልደሽልናልና ፍጥረታትን በልዮ ልዮ መልክ የፈጠረ የእርሱን የገናንነቱን ነገር ፈጽመን መናገር አይቻለንምና ዝም እንበል። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፰፥ ወደ ደብረ ሲና የወረደ ለሙሴ ሕግን የሰጠ የተራራዉን ራስ በጽጋግ በጢስ በጨለማና በነፋስ የሸፈነ ፈርተው የቆሙትንም በነጋሪቶች ድምፅ የገሠጸ የአብ አካላዊ ቃል ነው። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፱፥ በትሕትና የተናገርሽ ተራራ ሆይ፣ ይኸዉም ወደ አንቺ የወረደዉ ነዉ። ሰውን የወደደ እርሱ ያለመለወጥ ባንቺ ሰው ሆነ። እንደ እኛ በሚናገር ሥጋ ፍጹም ሆኖ አምላክ በመንፈስ ቅዱስ በማኅፀንዋ አደረና ፍጹም ሰዉ ሆነ። አዳምን ያድነዉ ዘንድ፣ ኃጢአቱንም ያስተሠርይለት ዘንድ። በሰማያት (በሰማያዊ መዓርግ) ያኖረው ዘንድ በቸርነቱና በይቅርታው ብዛት ወደ ቀድሞ ቦታው ይመልሰው ዘንድ። ቅድስት ሆይ ልምኝልን።
፲፥ የድንግል ገናንነቷን ሊናገሩት አይቻልም። ጌታ መርጧታልና የሚቀርበዉ በሌለ ብርሃን ዉስጥ የሚኖር እርሱ መጥቶ አደረባት። ዘጠኝ ወር በማኅፀንዋ አደረ። የማይታይና የማይመረመር (ታይቶ የማይታወቅ) እርሱን በድንግልና ወለደችው። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፲፩፥ ነቢዮ ዳንኤል ያየው ያለ እጅ ከረጅም ተራራ የተፈነቀለዉ ያ ደንጊያ ከአብ ዘንድ የወጣው ቃል ነዉና መጥቶ ያለ ወንድ ዘር ከድንግል ተወልዶ አዳነን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፲፪፥ እንደ ንጹሕ ጫፍ የሆንሽ የሃይማኖት መገኛ ነሽ ፣ የቀናች የቅዱሳን አባቶቻችን ሃይማኖታቸዉ ነሽ። አምላክን የወለድሽና በድንግልና የታተምሽ ንጽሕት ሆይ የአብን ቃል ወለድሽልን። ኢየሱስ ክርስቶስ እኛን ለማዳን መጣ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፲፫፥ የከበርሽ ጌታን የወለድሽ ሆይ፣ የማይታይ ቃልን የተሸከምሽዉ የብርሃን እናቱ አንቺ ነሽ። እሱን ከወለድሽው በኋላ በድንግልና ኖረሻልና በፍጹም ምስጋና ያገኑሻል። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፲፬፥ የአብ ቃል እናቱ ንጽሕት ድንግል ሆይ ስለአንቺ የሚነገረዉን ነገር መናገር የሚቻለዉ ምን አንደበት ነዉ? ኪሩቤል ለሚሸከሙት ንጉሥ ዙፋኑ (ማደሪያዉ) ሆንሽ። የተከበርሽ ሆይ፥ እናመሰግንሻለን፣ የጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ እናቱ መልካሟ ርግብ ማርያም ሆይ፣ ስምሽን በልጅ ልጅ እንጠራለን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፲፭፥ እናትና አገልጋይ (ገረድ) ማርያም ሆይ፥ ደስ ይበልሽ፣ የታቀፍሽዉን መላእክት ያመሰግኑታልና ኪሩቤልም በፍርሃት ይሰግዱለታልና፣ ሱራፌልም ያለማቋረጥ ክንፋቸውን ዘርግተው የሚመሰገን ንጉሥ (የክብር ባለቤት) ይህ ነዉ። በይቅርታው ብዛት የዓለምን ኃጠአት ያስተሠርይ ዘንድ የመጣዉ ይህ ነዉ ይላሉ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
የሶርያዉ ቅዱስ ኤፍሬም የደረሰዉ ረቡዕ የሚጸለይ አምላክን የወለደች የድንግል ማርያም ምሥጋና።
፩፥ የምድር ሁለተኛ የሆንሽ ሰማይ ሆይ፥ የሰማያት ሠራዊት (መላእክት) ንዕድ ነሽ ይላሉ፣ ድንግል ማርያም የምሥራቅ ደጅ ናት። ሙሽራዋ ንጹሕ የሆነ ንጽሕት የሠርግ ቤት ናት። አብ በሰማይ አይቶ እንዳንቺ ያለ አላገኘምና አንድ ልጁን ላከው በአንችም ሰው ሆነ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፪፥ አምላክን የወለድሽ እመቤታችን ሆይ፥ ትውልድ ሁሉ አንቺን ብቻ ያመሰግኑሻል።
የእግዚአብሔር ሀገር (ከተማ) ሆይ፥ ነቢያት ድንቅ ድንቅ ነገርን ተናገሩልሽ፣ ደስ የተሰኙ የጻድቃን ማደሪያ ሆነሻልና። የምድር ነገሥታት ሁሉ በብርሃንሽ ይሄዳሉ ሕዝቡም (ሠራዊቶቻቸዉም) በብርሃንሽ ይሄዳሉ። ማርያም ሆይ፥ ትውልድ ሁሉ ያመሰግኑሻል። ካንቺ ለተወለደዉም ይሰግዱለታል፣ ያገኑታልም። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፫፥ የዝናም ዉሃ የታየብሽ የእውነት ደመና አንቺ ነሽ። አብ የልጁ ምልክት አደረገሽ መንፈስ ቅዱስ አደረብሽ የልዑል ኃይል ጋረደሽ። ማርያም ሆይ፥ ለዘለዓለም የሚኖር የአብን ልጅ ቃልን ወለድሽልን መጥቶም ከኃጢአት አዳነን። ደስ የተሰኘህ ሆነህ ምሥራችን የተናገርክ መልአኩ ገብርኤል ሆይ፥ የተሰጠህ ክብር ታላቅ ነዉ፣ ወደኛ የመጣ የጌታን ልደት ነገርኸን ለድንግል ማርያም ፀጋን የተመላሽ ሆይ። እግዚአብሔር ካንቺ ጋር ነዉና ደስ ይበልሽ ብለህ አበሰርካት። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፬፥ ጸጋን አገኘሽ መንፈስ ቅዱስ አደረብሽ የልዑል ኃይልም ጋረደሽ (ጸለለብሽ)። ማርያም ሆይ፥ በእውነት ቅዱስን ወለድሽ ዓለምን ሁሉ የሚያድን መጥቶ አዳነን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፭፥ አንደበታችን የድንግልን ሥራ ያመሰግናል። ጌታችንና መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስ በዳዊት አገር ከእርሷ ስለተወለደ አምላክን የወለደች ማርያምን ዛሬ እናመስግናት አሕዛብ ኑ ማርያምን እናመስግናት። እናትና ድንግልን (ሁለቱንም) ሆናለችና ርኵሰት የሌለብሽና የአብ ቃል መጥቶ ካንቺ ሰዉ የሆነ ንጽሕት ድንግል ሆይ ደስ ይበልሽ። ነውር የሌለብሽ ፍጽምትና ጉድፍ የሌለብሽ ሙዳይ ሆይ ደስ ይበልሽ። ስለቀደመ ሰው አዳም ሁለተኛ አዳም የሆነ የክርስቶስ ማደሪያዉ የምትናገሪዉ ገነት ሆይ ደስ ይበልሽ። ከአባቱ ያልተለየ አንድ እሱን የተሸከምሽ ሆይ ደስ ይበልሽ። በክብር ጌጽ ሁሉ እርሱ መጥቶ ሰው የሆነብሽ ንጽሕት የሠርግ ቤት ሆይ ደስ ይበልሽ። የመለኮት እሳት (ባሕርይ) ያላቃጠለሽ ዕፀ ጳጦስ ሆይ ደስ ይበልሽ። በኪሩቤል ላይ የሚቀመጠዉን ሰማያዊ (መለኮትን) በሥጋ የተሸከምሽ አገልጋይና (ገረድና) እናት ድንግልና ሰማይ ሆይ ደስ ይበልሽ። ስለዚህ ንጹሓን ከሆኑ መላእክት ጋራ በፍጹም ደስታ ደስ ተሰኝተን እናመስግን፣ በሰማይም ለእግዚአብሔር ምሥጋና ይሁን፣ በምድርም ዕርቅ ይሁን እንበል ክብርና ምሥጋና (ጌትነት) ያለው እርሱ አንቺን ወዷልና። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፮፥ ከቅዱሳን ክብር የማርያም ክብር ይበልጣል፣ የአብን ቀል ለመቀበል በተገባ ተገኝታለችና። መላእክት የሚፈሩትን ትጉሆች በሰማያት የሚያመሰግኑትን ድንግል ማርያም በማሕፀንዋ ተሸከመችው። ይህቺ ከኪሩቤል ትበልጣለች፣ ከሱራፌልም ትበልጣለች ከሦስቱ አካል ለአንዱ ማደሪያ ሆናለችና። የነቢያት ሀገራቸዉ ኢየሩሳሌም ይህች ናት፣ ለቅዱሳን ሁሉ የደስታቸው ማደሪያ ናት። በጨለማና በሞት ጥላ ውስጥ ለሚኖሩ ሰዎች ታላቅ ብርሃን ወጣላቸው። በቅዱሳን የሚያድር እግዚአብሔር እኛን ለማዳን ልዩ ከሆነች ድንግል ሰው ሆኖአልና፣ ኑ ይህን ድንቅ እዩ፣ ስለ ተገለጠልን ምሥጢር ምሥጋና አቅርቡ ሰው የማይሆን ሰው ሆኖዋልና ቃል ተዋሕዷልና። ጥንት የሌለው ሥጋ ጥንታዊ ቀዳማይ ሆነ፣ ዘመን የማይቆጠርለት (መለኮት) ዘመን ተቆጠረለት። የማይታወቅ ተገለጠ የማይታይ ታየ፣ የሕያው የእግዚአብሔር ልጅ በእርግጥ ሰው ሆነ። ትላንት የነበረዉ ዛሬም ያለው መቼም የሚኖረው ኢየሱስ ክርስቶስ እንሰግድለትና እናመሰግነው ዘንድ አንድ ባሕርይ ነው። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፯፥ ነቢዩ ሕዝቅኤል ስለ እርሷ መሰከረ ድንቅ በሆነ ታላቅ ቁልፍ የተዘጋች ደጅ ምሥራቅ አየሁ አለ። ከኃያላን ጌታ በቀር ወደ እርሷ ገብቶ የወጣ የለም። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፰፥ ኆኅትም ደጅም መድኃኒታችንን የወለደች ድንግል ናት፣ እርሱን ከወለደች በኋላ እንደ ቀድሞው በድንግልና ኖራለችና። መጥቶ ምሕረት ከሌለው ጠላት እጅ ያዳነን ጌታን የወለድሽ ሆይ፥ የማኅፀንሽ ፍሬ የተባረከ ነው፣ አንቺም ፍጽምትና የተባረክሽ ነሽ፣ የእውነት አምላክ በሆነ በክብር ባለቤት ዘንድ ባለሟልነትን አግኝተሻልና። በምድር ላይ ከሚኖሩ ሁሉ ይልቅ ገናንነትና ክብር ላንቺ ይገባል። የአብ ቃል መጥቶ በአንቺ ሰው ሆነ። ከሰው ጋርም ተመላለሰ። መሓሪ ይቅር ባይ ሰውንም ወዳጅ ነውና በልዩ አመጣጡ አዳነን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
የሶርያዉ ቅዱስ ኤፍሬም የደረሰዉ ሐሙስ የሚጸለይ አምላክን የወለደች የድንግል ማርያም ምሥጋና።
፩፥ ርኵሰት የሌለባት ድንግል ማርያም ሙሴ በበረሃ በነደ እሳት ጫፎቿ ሳይቃጠሉ ያያት ዕፅን ትመስላለች፥ የአብ ቃል በርሷ ሰው ሆኖዋልና እሳተ መለኮቱ (የመለኮቱ ባሕርይ) አላቃጠላትምና። ከወለደችውም በኋላ ድንግልናዋ አልተለወጠምና፥ ሰው ቢሆን መለኮቱ አልተለወጠም። በእዉነት አምላክ ነውና በእውነት አምላክ የሆነ እርሱ መጥቶ አዳነን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፪፥ አምላክን የወለድሽ እመቤታችን ሆይ፥ ሁላችን እናገንሻለን። ይቅርታሽ ለሁላችን ይሆን ዘንድ ነውና።
ሔዋን እንጨት በልታ ባደረገችው ዓመፅ በባሕሪያችን ያደረ የቀድሞው እርግማን በእርሷ የጠፋልን አምላክን የወለደች ድንግል ማርያም የሁላችን መመኪያ ናት። ስለ ሔዋን የገነት ደጅ ተዘጋ። ዳግመኛ ስለ ድንግል ማርያም ተከፈተልን። ከዕፀ ሕይወት እንበላ ዘንድ አደለን። ይኸውም እኛን ስለ መዉደድ መጥቶ ያዳነን የክርስቶስ ክቡር ሥጋው ፣ ክቡር ደሙ ነው። ስለ እርሷ ድንቅ ሆኖ የሚነገረውን ይህን ምሥጢር ማወቅ የሚቻለው ምን ልቡና ነው? መናገር የሚቻለው ምን አንደበት ነው? መስማት የሚቻለው ምን ጆሮ ነው? ሰውን የሚወድ እግዚአብሔር አንድ ብቻ የሆነ አምላክነቱ ሳይለወጥ ከዓለም በፊት የነበረ የአብ ቃል ከአብ ዘንድ መጥቶ ልዮ ከሆነች እናቱ ሰው ሆነ፥ ከወለደችው በኋላም ድንግልናዋ አልተለወጠም። ስለዚህም አምላክን የወለደች እንደሆነች ታወቀች። የእግዚአብሔር የጥበቡ ስፋት ምን ይጠልቅ? በጻዕር በምጥ በልብ ጋር ትወልድ ዘንድ የፈረደባት ማኅፀን የሕይወት መገኛ ሆነች፥ ከባሕርያችን እርግማንን የሚያፋልንንም ያለ ወንድ ዘር ወለደችልን። ስለዚህም ሰውን የምትወድ ሆይ ክብር ላንተ ይገባል፣ ቸርና የሰውነታችን መድኃኒትም ነህ እያልን እናመስግነው። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፫፥ ያለ ወንድ ዘር አምላክን የወለደች ድንግል የማኅፀንዋ ሥራ ምን ይደንቅ? ለዮሴፍ የታየዉ መልአኩ “ከርሷ በመንፈስ ቅዱስ የሚወለደዉ ያለ መለወጥ ሰዉ የሚሆነዉ የእግዚአብሔር ቃል ነው” ብሎ መስክሯልና። ማርያም የዚህ ደስታ ዕጽፍ የሆነ እርሱን ወለደችው። መልአኩ “ልጅ ትወልጃለሽ፣ ስሙም አማኑኤል ይባላል አላት። ትርጓሜዉም ፣ እግዚአብሔር ከኛ ጋራ ሆነ ማለት ነው። ዳግመኛ ወገኖቹን ከኃጢአታቸዉ የሚያድናቸው ኢየሱስ ይባላል። በችሎታው (በኃይሉ) ያድነን ዘንድ ኃጢአታችንንም ያስተሠርይልን ዘንድ ለዘለዓለም ክብር ይግባዉና ሰው የሆነ እርሱን አምላክ እንደሆነ በተረዳ ነገር አውቀነዋልና። ልዮ ከሆነች ድንግል ማርያም ይህ የአምላክ መወለድ ምን ይደንቅ ቃልን ወሰነችው፥ ልደቱንም ዘር አልቀደመውም፣ በመወለዱም ድንግልናዋን አልተለወጠም። ቃል ከአብ ያለ ድካም ወጣ፣ ከድንግልም ያለ ሕማም ተወለደ። ሰብአ ሰገል ሰገዱለት አምላክ ነውና ዕጣን አመጡለት፣ ንጉሥም ነውና ወርቅ አመጡለት ስለኛ በፈቃዱ ለተቀበለው መዳኛችን ለሆነ ሞቱም ከርቤ አመጡለት። ቸርና ሰውን ወዳጅ የሆነ አንድ እርሱ ብቻ ነው። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፬፥ ከአዳም ገጎን አንዲት ዐፅም መንሣት ምን ይደንቅ? ከርሱ ሴትን ፈጠረ፥ የሰው ፍጥረትንም ሁሉ ፈረ። ጌታ የአብ ቃል ተሰጠ ከልዩ ድንግልም ሰው ሆነና አማኑኤል ተባለ፣ ስለዚህ ሁል ጊዜ እርሷን እንለምን ከተወደደ ልጅዋ ታማልደን ዘንድ። በቅዱሳንና በሊቃነ ጳጳሳት ሁሉ ዘንድ ቸር ናት ደጅ የሚጠኑትን ወልዳላቸዋለችና፣ ለነቢያትም ትንቢት የተናገሩለትን ወልዳላቸዋለችና፥ ለሐዋርያትም እስከ ዓለም ዳርቻ በስሙ ያስተማሩለትን ወልዳላቸዋለችና ሰማዕታትና ምእመናን የተጋደሉለት የጥበቡ ጸጋ ብዛት የማይታወቅ ኢየሱስ ክርስቶስ ከእርሷ ተወልዷል የይቅርታውን ብዛት መርምረን እንወቅ (እንፈልግ) መጥቶ አድኖናልና። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፭፥ እግዚአብሔር የባሕርይህን ፍሬ በዙፋንህ ላይ አኖራለሁ ብሎ ለዳዊት በእውነት ማለ አይጸጸትም። ጻድቅ እርሱ (ዳዊት) ክርስቶስ በሥጋ ከእርሱ እንዲወለድ ባመነ ጊዜ፣ የእግዚአብሔርን ቃል ማደሪያ ፈልጎ ያገኝ ዘንድ ወደደ፥ ይህንንም በታላቅ ትጋት ፈጸመ። ከዚህም በኋላ እነሆ በኤፍራታ ሰማነዉ ብሎ በመንፈስ ቅዱስ አሰምቶ ተናገረ ይህቺዉም ፣ አማኑኤል እኛን ለማዳን በሥጋ ይወለድባት ዘንድ የመረጣት የያዕቆብ አምላክ ማደሪያ ናት። ዳግመኛም ከነቢያት አንዱ ሚክያስ አንቺ የኤፍራታ ክፍል የሆንሽ
ቤተ ልሔም ከይሁዳ ነገሥታት መሳፍንት ሀገር አታንሺም፥ ወገኖቼ እስራኤልን የሚጠብቃቸዉ ንጉሥ ካንቺ ይወጣልና። ከዛሬ ጅምሮ እስከ ዘለዓለም ድረስ ከቸር አባቱና ከመንፈስ ቅዱስ ጋራ ምሥጋና ስለተገባው ስለ ክርስቶስ በአንድ መንፈስ ቅዱስ ትንቢት የተናገሩ የነዚህ የሚክያስና የዳዊት ነገር ምን ይረቅ? ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፮፥ ለእስራኤል የነገሠ ዳዊት ጠላቶቹ በተነሠሡበት ጊዜ ከቤተ ልሔም ምንጭ ዉኃ ይጠጣ ዘንድ ወደደ። የጭፍሮቹ አለቆች ፈጥነዉ ተነሱና በጠላቶቹ ከተማ ተዋግተው ሊጠጣ የወደደውን አመጡለት። ጻድቅ ዳዊት ግን ጨክነዉ ሰዉነታቸውን ስለ እርሱ ለጦርነት ለሞት አሳልፈው እንደሰጡ ባየ ጊዜ ያን ውኃ አፈሰሰ ከእሱም አልጠጣም። ከዚህ በኋላ ለዘለዓለም ጽድቅ ሆኖ ተቆጠረለት። ሰማዕታት የዚችን ዓለም ጣዕም በዕዉነት ናቁ፣ ደማቸዉንም ስለ እግዚአብሔር አፈሰሱ ስለ መንግሥተ ሰማያትም መራራ ሞትን ታገሱ። እንደ ይቅርታህ ብዛት ይቅር በለን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፯፥ ከቅድስት ሥላሴ አንዱ ወልድ መዋረዳችንን አይቶ ከሰማየ ሰማያት ወርዶ ባሕርዩን ዝቅ አደረገና መጥቶ በድንግል ማሕፀን አደረ። ከብቻዋ ከኃጢአት በቀርም እንደኛ ሰዉ ሆነ፣ ነቢያት ትንቢት እንደ ተናገሩለት በቤተ ልሔም ተወለደ። ፈጽሞ አዳነን ወገኖቹም አደረገን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
የሶርያዉ ቅዱስ ኤፍሬም የደረሰዉ ዓርብ የሚጸለይ አምላክን የወለደች የድንግል ማርያም ምሥጋና።
፩፥ ከሴቶች ተለይተሽ የተባረክሽ ነሽ። የማሕፀንሽ ፍሬም የተባረከ ነው። ያለ ርኵሰት አምላክን የወለድሽ ድንግል ማርያም ሆይ፥ እዉነተኛ ፀሐይ ከአንቺ ወጣልን ጌታ ተወለደልን በክንፈ ረድኤቱም አቀረበን እርሱ ፈጥሮናልና። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፪፥ አምላክን የወለድሽ እመቤታችን ሆይ የብርሃን እናት ነሽና አንችን ብቻሽን በክብር በምስጋና እናገንሻለን።
የተባረክሽ አንቺ ከመላእክት ትበልጫለሽ ከደቂቀ አዳምም ትበልጫለሽ። ገናንነትሽን መናገር የሚቻለዉ ማን ነዉ? አንችን የሚመስል የለምና።ማርያም ሆይ መላእክት ያገኑሻል። በኪሩቤልና በሱራፌል ላይ አድሮ የሚኖር ጌታ መጥቶ በማህፀንሽ አድሯልና። ሰዉን የሚወድ ወደ እርሱ አቀረበን። ክብር ምስጋና ያለዉ እርሱ የእኛን ሞት ተቀብሎ የእርሱን ሕይወት ለእኛ ሰጠን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፫፥ የደናግል መመኪያቸው አምላክን የወለድሽ ድንግል ማርያም ሆይ የተባረክሽ ነሽ፣ የማኅፀንሽም ፍሬ የተባረከ ነው። ከዓለም በፊት የነበረ እርሱ ሰው ሆኖዋልና ከአንቺ ተወለደ፣ ሥጋችንን ነሣ (ተዋሐደ) መንፈስ ቅዱስንም ሰጠን በቸርነቱ ብዛት መሳዮቹ አደረገን። ጸጋንና ክብርን ከተቀበሉ ብዙ ሴቶች አንቺ ትበልጫለሽ። አምላክን የወለድሽ ማርያም ሆይ ልዑል እግዚአብሔር ያደረብሽ (የከተመብሽ) ረቂቅ ከተማ ነሽ በኪሩቤልና በሱራፌል ላይ የሚኖረዉን ጌታን በመሐል እጅሽ ይዘሽዋልና። በቸርነቱ ብዛት ሥጋዊ ፈጥረትን ሁሉ የሚመግብ እርሱ ጡትሽን ይዞ ጠባ፣ ይኸውም ሁሉን የሚያድን አምላካችን ነው። ለዘላለሙ ይጠብቀናል እንሰግድለትና እናመሰግነው ዘንድ እርሱ ፈጥሮናልና። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፬፥ ድንግል ማርያም የሽቱ መኖሪያና የሕይወት ውሃ ምንጭ ናት፣ የማሕፀንዋ ፍሬ ሰውን ሁሉ አድኗልና። ከእኛም እርግማንን አፋልን ፣ በመካከላችንም ሆኖ በመስቀሉ አስታረቀን በልዩ ትንሣኤውም ሰውን ዳግመኛ ወደ ገነት መለሰው። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፭፥ ንጽሕት ድንግል ማርያም የታመነች አምላክን የወለደች ናት፣ ለሰዎች ልጆችም የምሕረት አማላጅ ናት። ኀጢአታችንን ያስተሠርይልን ዘንድ ወደ ልጅሽ ወደ ክርስቶስ ለምኝልን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፮፥ ድንግል ማርያም በቤተ መቅደስ አሰምታ ትናገር ነበር። «መልአኩ ቅድስት ድንግል ሆይ፥ ሰላምታ ይገባሻል ብሎ አክብሮ ከነገረኝ ነገር በቀር ምንም ምን ሌላ የማውቀው እንደሌለኝ እግዚአብሔር ያውቃል´ አለች። የማይቻለውን ቻልሽ፣ የማይወሰነውንና ምንም ምን የሚወስነው የሌለውን ወሰንሽ። በክብር ሁሉ ላይ ጸጋን የተመላሽ ሆይ፥ ምሥጋናሽ ይበዛል ክብርሽም ፍጹም ነው፣ የአብ ቃል ማደሪያ ሆነሻልና። የክርስቲያን ወገኖች ምእመናንን የምትሰበስቢያቸውና ማሕየዊ የሚያድኑን ለሆኑ ሥላሴ ሰጊድን (መስገድን) የምታስተምሪላቸዉ ሰፊ መጋረጃ አንቺ ነሽ፥ ሙሴ ያየውን የእሳት ዐምድ የተሸከምሽ አንቺ ነሽ፥ ይኸውም መጥቶ በማሕፀንሽ ያደረው የእግዚአብሔር ልጅ ነው። ሰማይንና ምድርን ለፈጠረ ጌታ ማደሪያ ሆንሽ፣ ዘጠኝ ወር በማሕፀንሽ ተሸከምሽው፥ ሰማይና ምድር ለማይወስኑት የታመንሽ አንቺ ነሽ። ከምድር ወደ ሰማይ ለማረግ መሰላል ሆንሽ፣ ብርሃንሽ ከፀሓይ ብርሃን ይበልጣል። ቅዱሳን በፍጹም ደስታ ያዩት ኮከብ ካንቺ የተወለደ ምሥራቅ አንቺ ነሽ፣ ይኸውም በፃዕርና በምጥ ትወልድ ዘንድ በሔዋን የፈረደባት ነዉ። አንቺ ማርያም ግን ጸጋን የተመላሽ ሆይ ደስ ይበልሽ የሚል ቃልን ሰማሽና መጥቶ ያዳነን የፍጥረት ሁሉ ገዥ የሆነ ንጉሥን ወለድሽልን መሓሪ ነው ሰውንም ወዳጅ ነው። ስለዚህ ማርያም ሆይ የተባረክሽ ነሽ፣ የማሕፀንሽም ፍሬ የተባረከ ነው፥ ጸጋን የተመላሽ ሆይ እግዚአብሔር ካንቺ ጋራ ነውና ደስ ይበልሽ እያልን መልአኩ ገብርኤል እንዳመሰገነሽ እናመሰግንሻለን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
የሶርያዉ ቅዱስ ኤፍሬም የደረሰዉ ቅዳሜ የሚጸለይ አምላክን የወለደች የድንግል ማርያም ምሥጋና።
፩፥ ንጽሕት ነሽ ብርህትም ነሽ። ጌታን በመኻል እጅሽ የያዝሽዉ ሆይ በሁሉ የተቀደስሽ ነሽ። ፍጥረቱ ሁሉ ቅድስት ሆይ ለምኝልን እያሉ ከአንቺ ጋር ደስ ይላቸዋል ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፪፥ ጸጋን የተመላሽ ሆይ ደስ ይበልሽ፥ ባለሟልነትን አግኝተሻልና ደስ ይበልሽ፥ እግዚአብሔር ካንቺ ጋር ነዉና ደስ ይበልሽ።
ግርማ ያለሽ ድንግል ሆይ ገናንነትሽን እናመሰግናለን (እናደንቃለን) ፣ እንደ መልአኩ ገብርኤልም ምሥጋናን እናቀርብልሻለን የባሕርያችን መዳን ከማኅፀንሽ ፍሬ ተገኝቷልና። ወደ አባቱ ወደ እግዚአብሔር አቀረበን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፫፥ እንደ ሠርግ ቤት ጉድፍ የሌለብሽ ነሽ መንፈስ ቅዱስ አድሮብሻልና የልዑል ኃይልም ጸልሎሻልና። ማርያም ሆይ፥ ለዘለዓለም የሚኖር መጥቶም ከኃጢአት ያዳነን የአብ ልጅ ቃልን በእውነት ወለድሽ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፬፥ ከዳዊት ሥር የተገኘሽ ባሕርይ (ዘር) አንቺ ነሽ መድኃኒታችን ኢየሱስ ክርስቶስን በሥጋ ወልደሽልናልና። ከአብ የተወለደ ከዓለም በፊት የነበረ አንዱ ቃል ራሱን (ባሕርዩን) ሰወረ ካንቺም የተገዥን (የሰዉን) አርኣያ ነሣ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፭፥ አምላክን ያለርኵሰት የወለድሽው ሆይ፥ የምድር ሁለተኛ ሰማይን ሆንሽ እውነተኛ ፀሓይ ካንቺ ወጥቶልናልና እንደ ነቢያት ትንቢትም ያለ ዘርና ያለ መለወጥ ወለድሽው። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፮፥ ከተለዮ የተለየች የተባልሽ የኪዳን ጽላት ያለብሽ የተሰወረ መና ያለበት የወርቅ መሶብ ያለብሽ ደብተራ /ድንኳን/ አንቺ ነሽ። ይኸዉም መና የተባለዉ መጥቶ በድንግል ማርያም ማኅፀን ያደረዉ የእግዚአብሔር ልጅ ነዉ፣ የአብ ቃል በርሷ ሰዉ ሆነ፣ መጥቶ ያዳነን የባሕርይ ንጉሥን በዓለም ዉስጥ ወለደችዉ የሚናገር በግ የክርስቶስ እናቱ ገነት ደስ ይላታል ለዘለዓለም የሚኖር የአብ ልጅ እርሱ መጥቶ ከኃጢአት አድኖናልና ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፯፥ የንጉሥ ክርስቶስ እናቱ ተባልሽ እርሱን ከወለድሽ በኋላም በድንግልና ኖርሽ። ድንቅ በሆነ ምሥጢር (ተዋሕዶ/) አማኑኤልን ወለድሽው። ስለዚህም ባለመለወጥ አጸናሽ፣ ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፰፥ እግዚአብሔር በላይዋ ተቀምጦባት ያዕቆብ ያያት መሰላል አንቺ ነሽ፣ በሁሉ በኩል የማይመረመር እርሱን ተፈትሖ በሌለበት ማኅፀንሽ ተሸክመሽዋልና። እኛን ስለማዳን ካንቺ ሰዉ በሆነ በጌታችን ኢየሱስ ክርስቶስ ዘንድ አማላጅ ሆንሽን። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፱፥ የተባረክሽና ንጽሕት የሆንሽ አዳራሽ ሆይ፥ እነሆ ጌታ የፈረዉን ዓለም ሁሉ በይቅርታዉ ብዛት ያድን ዘንድ ካንች ወጣ (ተወለደ)። ፈጽመን እናመሥግነው ቸርና ሰውን ወዳጅ ነውና። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
፲፥ ያለ ርኵሰት ድንግል የሆንሽ ጸጋን የተመላሽ ሆይ፥ ደስ ይበልሽ የዓለም ሁሉ መክበሪያ ንጽሕት ጽዋዕ ነሽ፣ የማትጠፊ ፋና ነሽ፣ የማትፈርሺ መቅደስ ነሽ፣ የቅዱሳን መደገፊያቸዉ (መጠጊያቸዉ) የማትለወጪ የሃይማኖት በትር ነሽ፣ ቸር አዳኛችን ወደ ሆነ ልጅሽ ለምኝልን፣ ፈጽሞ ይቅር ይለንና ይምረን ዘንድ ኃጢአታችንን ያስተሠርይልን ዘንድ። ቅድስት ሆይ ለምኝልን።
A HYMN OF PRAISE FOR THE FIRST DAY OF THE WEEK (SUNDAY)
1. THOU wast named “Beloved Woman”, O blessed among women. Thou art the second chamber, in that thou wast called “Holiest of Holies”, and in it was the table of the Covenant and on it were the Ten Words which were written by the fingers of God. He (i.e. the Father) made known this to us first of all by “Yawtâ” (i.e. Iota), which is the first [letter] of the Name of our Redeemer JESUS CHRIST, Who became incarnate of thee without change, and became the mediator of the New Covenant, and by the shedding of His Holy Blood He purified the believers and the people who were pure. And because of this we all magnify thee, O our Lady, thou ever pure God-bearer. We beseech thee and lift our eyes to thee, so that we may find mercy and compassion with the Lover of Men.
2. [Thou art] the Tabôt (i.e. Tabernacle or, Ark) which was covered on all its sides with gold, and was made of the wood that never perisheth, and that foreshadowed for us the Word of God, Who became man without separation and change, the pure and undefiled Deity, the equal of the Father, To thee, as the pure woman, [GABRIEL] announced [Him] without seed, And He became like unto us through the might of His wisdom: He Who was incarnate of thee and He Who was spotless mingled His Divinity [without nature]. And because of this—
3. [Thou] sanctuary which the Cherubim who are fashioned in the likeness of God surround the Word, Who was incarnate of thee, O pure woman, without change hath become the Forgiver of our sins Destroyer and of transgressions. because of this
4. Thou art the holy golden pot wherein the manna is hidden, the bread which came down from heaven, the giver of life unto all the world. And because of this
5. Thou art the golden candlestick and dost hold the brilliant Light at all times, the Light which is the Light of the world, the Light of Lights which had no beginning, verily God of God, Who became incarnate of thee without change. And by His coming He shed light upon us, upon those of us who were sitting in the shadow and darkness of death, and He set our feet upon the path of peace, through the mystery of His holy wisdom. And because of this
6. Thou art the censer of gold because thou didst carry the coals of the blessed fire which He took from sanctuary—He forgiveth destroyeth sin the Who an wickedness, He Who is the Word of God, Who became incarnate of thee, and Who offered up to His Father incense and precious offerings. And because of this
7. [Thou art] the garden of delight, the garden of joy, which is planted with the trees of LEBANON, and was prepared for the saints before the world was created. [On] a great chariot, which was guarded by Cherubim and Seraphim that were fashioned out of flame of fire, one of the Seraphim visited her from heaven, and said unto her in the sanctuary, “Blessed art thou among women. The Holy Spirit shall come upon thee, and the power of the Highest shall over shadow thee, for He Who dwelleth above the Cherubim shall become the Light for all the world.” Thou art the sweet-scented flower which hath sprung from the foot of JESSE. And because of this
8. Thou art like unto the rod of AARON, which, without being planted in the ground and watering, burst without into blossom. In like manner thou, O Bearer of CHRIST, didst bring forth CHRIST our God in truth, without seed. He came and delivered us. And because of this
9. It is meet for thee, O thou who art full of grace, more than for all the saints to pray on our behalf. Thou art greater than the high-priests, and thou art more honourable than the Prophets; in thee there is majesty of appearance which is greater than the majesty of the Seraphim and Cherubim. Verily thou art the glory of our race, and thou art she who must beg for life for our souls. Pray thou then on our behalf to our Lord and Redeemer JESUS CHRIST that He may confirm us in the Right Faith, that is to say, faith in Him and the He may graciously bestow upon us His mercy and compassion, and may in His abundant mercy forgive us our sins for ever and ever. Amen.
A HYMN OF PRAISE FOR THE SECOND DAY OF THE WEEK (MONDAY)
1. God wished to set free ADAM, Who was sad at heart and sorrowful, and in the greatness of His compassion and mercy to bring him back to the state wherein he was formerly.
2. He rose up in flesh of the Virgin without the seed of man. He came, He saved us. God passed the decree of judgment upon EVE whom the serpent led astray, saying, “I will multiply greatly thy pain and thy suffering” (Genesis iii. 16). Nevertheless, His heart inclined to love for man, and He set him free. He hath appeared.
3. JESUS CHRIST, the Word Who became incarnate, and He dwelt with us, and we saw His glory like the glory of the Only begotten of His Father (John i.14), He hath been pleased to show compassion upon us. He hath appeared.
4. ISAIAH the Prophet in the spirit of prophecy saw the mystery of EMMANUEL, and therefore he cried out, saying, “A Child is born unto us, a Son is given unto us” (Isaiah ix. 6). He hath appeared.
5. Rejoice and be glad, O race of the children of men, for God hath loved the world, and given His only Son that all who believes in Him may have everlasting life (John iii. 16). The Most High hath sent unto us His arm. He hath appeared.
6. He Who was and shall be, He Who came and shall come again, is JESUS CHRIST, the Word Who became incarnate without any change. He was a perfect man, without division and without separation, in all His work the Only- begotten, but with one form, one being, and one divinity (or, Godhead —God the Word. He hath appeared.
7. Rejoice, O BETHLEHEM, the town of the Prophets, for in thee was born CHRIST, the second ADAM, so that He might bring the first ADAM from the earth into the Garden (i.e. Paradise), and destroy the doom of death. O ADAM, dust thou art and to dust shalt thou return. Where sin abounded there the grace of God abounded likewise (Romans v.20). He hath appeared.
8. Let all souls of men rejoice and be glad with the angles, and let them praise CHRIST, the Kind, and cry out and say, “Glory to God in the heavens, and peace on the earth, [and] His good will to men” (Luke ii. 14). He hath abolished the things of old, and overthrown the plot of the Enemy, and torn in pieces the bill of indictment (Ephesians ii. 15) of ADAM and EVE and set them free, –He Who was born for us in the city of DAVID our Redeemer, JESUS CHRIST hath done this. He hath appeared.
9. Thou Light, Who in truth illuminest all men who dwell in the world, because of Thy love for man Thou hast come into the world, because of Thy love for man Thou hast come into the world. All created things rejoiced at Thy coming, because Thou didst deliver ADAM from his error, and didst set free EVE from the suffering of death, and hast given unto us the soul of prophecy. We bless Thee with Thine angles. [Rubric]. On fast days thou shalt say thus; CHRIST hath risen up in the flesh of the Virgin: He fasted forty days and forty nights in order that He might deliver us.
A HYMN OF PRAISE FOR THE THIRD DAY OF THE WEEK (TUESDAY)
1. The crown of our glory and the origin of our deliverance (or, salvation) and the foundation of our sanctification came into being in MARY the Virgin, who brought for us God the Word, Who became incarnate for our salvation. And after He became man of a certainty He was perfect God. And for this reason she gave birth to Him being a virgin. The power of her bringing forth is a marvellous thing that cannot be described. Of His own free will, and by the good pleasure of His Father and the Holy Spirit, He came forth and hath delivered us.
2. Great is the praise of thy virginity, O MARY, thou perfect (or, absolute) virgin. Thou didst receive grace, God was with thee. Thou art the Ladder which JACOB saw reaching from earth to heaven, with the angles of God ascending and descending upon it (Genesis xxviii. 12). So then
3. Thou art the Bush which MOSES saw blazing with fire, and the wood thereof was not consumed (Exodus iii.2). It was the son of God Who dwelt in thy womb, and the fire of His divinity did not consume thy flesh. So then
4. Thou art that Field wherein no seed was sown, and yet there went forth from thee the Fruit of Life. Thou art that Treasure-house which JOSEPH bought, and he found therein a Pearl, a precious gem, that is to say, or Redeemer JESUS CHRIST. Thou didst carry it in thy womb and didst bring Him forth into the world. So then
5. Rejoice thou, O God- bearer, thou joy of the angels. Rejoice thou, who wast the woman foretold by the Prophets. Rejoice thou, for thou didst find favour, God was with thee. Rejoice thou, for thou hast received the voice of the Angel [GABRIEL], the joy of all the world. Rejoice thou, O Bearer of the Creator of all the world. So then
6. Rejoice thou because it is meet that thou shouldst be called, “Bearer of God”. Rejoice thou, O thou woman who deliveredst EVE. Rejoice thou, for thou didst suckle Him Who suckleth all creation. Rejoice thou, O holy woman, the mother of all living beings. We lift our eyes to thee with entreaty that thou wilt pray on our behalf. So then,
7. Virgin, O Saint, O Bearer of God, since thou didst bring forth the KING, a marvellous mystery dwelt upon thee for our salvation. We will hold our peace, for we are unable to search into the matter completely, as the greatness thereof rquireth, and will describe that Doer of good things, through the exceedingly great wonder of the manifestation. So then
8. He was the Living Word of the Father Who came down on Mount SINAI, and gave the Law to MOSES (Exodus xix. 16 ff.) whilst the top of the mountain was covered with mist, and with smoke, and with darkness, and with storm, and with the terrifying blasts of trumpets. He admonished those who were standing there in fear, So then
9. It was He Who came down to thee, O rational mountain, in the humility of the Lover of men. Without any change He became incarnate of thee, and took a perfect body, endowed with reason and like unto ourselves, through the spirit of wisdom. God took up His abode on her and became perfect man so that He might deliver ADAM, and forgive him his sin, and make him to dwell in heaven, and bring him back to his former state in His abundant compassion and mercy. So then
10. It is impossible for any to describe the greatness of the Virgin. For God chose her, and He came and dwelt upon her. He Who dwelt in the light, Whom none could approach, was carried in her womb nine months. He Who is invisible, He Who is incomprehensible did MARY bring forth, being a virgin. So then
11. This is the stone which DANIEL the prophet saw, which was hewn from a high mountain, without hands (Daniel ii. 34, 35), that is to say, the Word Who went forth from the Father. He came and became incarnate of the Virgin without seed of men, and delivered us. So then
12. Thou art the pure twig and the right vessel of the True Faith of the saints our Fathers. O thou pure God- bearer, O thou sealed Virgin, thou didst bring forth for us the Word of the Father, JESUS CHRIST. He came and He hath delivered us. So then
13. Thou art the Mother of the Glorious Light, O God- bearer. Thou didst carry the Word Who is invisible, and after thou hadst brought Him forth thou didst continue to be a virgin. With praise and blessing shall men magnify thee. So then
14. What tongue is able to proclaim that which should be declared concerning thee, O thou pure Virgin, Mother of the Light, the Word of the Father? Thou wast the throne of the KING Whom the Cherubim carry. We ascribe blessings unto thee, O blessed woman, and we will remember thy name from generation to generation, O Beautiful Dove, Mother of our Lord JESUS CHRIST. So then
15. Rejoice thou, O MARY, Mother and Maid, for unto Him Who is in thy bosom the angles bring praises, and the Cherubim bow down and worship Him in fear, and the Seraphim spread out their wings, and say concerning Him ceaselessly, “This is the KING of Glory.” He came to forgive the sins of the world in the greatness of His compassion.
A HYMN OF PRAISE FOR THE FOURTH DAY OF THE WEEK (WEDNESDAY)
1. All the hosts of the heavens say, “Blessed art thou, O thou second heaven upon the earth, Door of the sunrise (or, the East), MARY the Virgin, thou pure Bride-chamber of the Holy Bridegroom. The Father looked down from heaven, and found none like unto thee; He sent His only One, and He became incarnate of thee. All generations shall ascribe blessings unto thee, thou who alone art our Lady, the Bearer of God.”
2. Great and wonderful things have [the Prophets] prophesied concerning thee, O City of God, for thou art the abode of all those who rejoice. All the kings of the earth walk in thy light and [all] the nations in thy splendour (Isaiah lx. 3). O MARY, all generations shall ascribe blessings unto thee, and shall worship Him Who was brought forth by thee, and shall magnify Him. All [of them].
3. Thou art in very truth the Cloud, and thou hast shown us the water of the rain, the sign of the Only- begotten. The Father established thee, the Holy Ghost took up His abode on thee, and the power of the Most High overshadowed thee, O MARY, and verily thou didst bring forth the Word, the Son of God, Who endureth for ever. He came and hath delivered us from sin.
Great was the honour that was bestowed upon thee, O GABRIEL, the Angel of the Annunciation with the joyful face. Thou didst proclaim unto us the birth of the Lord, Who hath come to us, and thou didst announce Him to MARY, the spotless Virgin, and didst say unto her, “Rejoice thou, O thou who art full of grace, God is with thee” (Luke i. 28). All [of them].
4. Thou didst find grace, the Holy Spirit dwelt upon thee, and the power of the Most High overshadowed thee, O MARY. Verily thou didst bring forth the Holy Saviour for all the world. He came and He hath delivered us. All [of them].
5. Our tongue this day praiseth the work of the Virgin. We praise MARY, the God-bearer, because our Lord and Redeemer JESUS CHRIST was born of her in the city of DAVID. Come, O all ye nations, and let us ascribe blessing unto MARY, for she is at once mother and virgin. Rejoice, O pure Virgin, in whom there is no blemish, to whom came the Word of the Father, Who was incarnate of her. Rejoice, O Vessel unblemished, perfect, and spotless Woman.
Rejoice thou, O Garden endowed with reason, thou Abode of CHRIST, Who became the Second ADAM because of the First ADAM, the man. Rejoice thou, O woman who borest the Only begotten, Who, having gone forth from the bosom of His Father, suffered no change. Rejoice, O thou pure Bride-chamber, who art adorned with all the beauty of praise, He came and was not consumed by the fire of the Godhead. Rejoice thou, O Mother and Maid, Virgin, thou second heaven, who didst carry in thy body Him Who is borne aloft by the Cherubim and Seraphim.
And because of this we rejoice, and we sing with the holy angels with joy and gladness, and we say, “Glory to God in the heavens, and peace upon earth, His good will to men” (Luke ii. 14). For He unto Whom belong glory and praise for ever and ever is well pleased with thee. Amen. All [of them].
6. The glory of MARY is greater than that of all the saints, for she was worthy to receive the Word of the Father. Him Who maketh the angels to be afraid, Him Whom the Watching Angels in heaven praise, did MARY the Virgin carry in her womb. She is greater than the Cherubim, and superior to the Seraphim, for she was the Ark (or, Tabernacle) of One of the Holy Trinity. She is JERUSALEM, the city of the Prophets, and she is the habitation of the joy of all the saints. On the people who sat in darkness and the shadow of death hath a great Light risen. God Who resteth in His holiness became incarnate of a virgin for our salvation. Come ye and look upon this marvellous thing, and sing ye His song because of the mystery that hath been revealed unto us. For He Who was became a man, the Word mingled [with our nature], He Who had no beginning [assumed] a beginning for Himself, and He Who had no days [reckoned] to Himself days, and He Who could not be known became revealed, and He Who was invisible showed Himself; the Son of the Living God became a man indeed, JESUS CHRIST, yesterday, to day, and for ever (Hebrews xiii. 8), One Nature, Him do we worship and praise. All [of them].
7. EZEKIEL the Prophet testified concerning her and said, “I see a sealed door in the East, sealed with a great and wonderful seal, and no one save the God of the mighty ones hath gone in through it. He went in and He came out” (Ezekiel xliii. 4; xliv, 1, 2). All [of them].
8. This door is the Virgin who brought forth for us the Redeemer. She brought Him forth, and she remained in her virginity after she had brought Him forth. Blessed is the Fruit of thy womb, O God- bearer, Who came and delivered us out of the hand of the Enemy who was merciless, Complete art thou and blessed; thou hast found grace with the KING of Glory, the God in truth.
Majesty and glory belong to thee more than to all those who dwell upon the earth. The Word of the Father came and was incarnate of thee, and walked about with men, for He is compassionate and a Lover of men. He delivered our souls by His holy coming.
A HYMN OF PRAISE FOR THE FIFTH DAY OF THE WEEK (THURSDAY)
1. The Bush which MOSES saw in flaming fire in the desert the wood of which was not consumed is a similitude of MARY, the Virgin who was spotless. The Word of the Father became incarnate of her, and the fire of His Godhead did not consume the Virgin, and after she had brought Him forth her virginity was maintained, and His Godhead was unchanged. Our God, Who verily is God, became a man; He came and delivered us. We all magnify thee, O our Lady, the God- bearer, that thy compassion may be over us all.
2. The VIRGIN MARY, the God-bearer, hath become the object of the boast of all of us, because through her was destroyed the curse of olden time, which rested upon our race, through the wickedness which the woman committed [when] she ate [of] the tree. Through EVE was the door of the Garden shut fast, and because of MARY the Virgin it hath been opened to us again. It is allotted to us to eat of the Tree of Life, that is to say, the Body of CHRIST and His precious Blood. Because of His love for us He came and delivered us.
What understanding, and What language, and What hearing is able to comprehend this mystery, which must be proclaimed to be wonderful, “God is the lover of men?” One is He Alone, the Word of the Father, Who existed before the world in His incorruptible God- head, from One, the Father. The Only begotten Son came and was incarnate of the holy woman His mother, and after she brought Him forth her virginity perished not, and because of this it became manifest that she was the Bearer of God. O deep is the richness of the wisdom of God! The womb which He decreed should bring forth children in pain, and suffering, and sorrow of heart, hath become the fountain of life, and hath brought forth without the seed of man Him Who removed the curse from our race. And for this reason we will praise Him, saying, “Glory be unto Thee, O Thou Good Friend of man, the Redeemer of our souls.” We will magnify thee [,O MARY].
3. O how wonderful and mighty in power was the womb of the Virgin, which brought forth God without seed! And of this the angel who appeared unto JOSEPH was a witness when he spake, saying, “That which shall be born of her is of the Holy Spirit” (Matthew i. 20). It was the Word of God Who became incarnate without change. MARY brought Him forth a second time. And GABRIEL rejoiced and said unto her, “Thou shalt bring forth a Son and shalt call His Name EMMANUEL, which is, being interpreted, God with us. And moreover, He shall be called JESUS, Who shall save His people from their sins” (Matthew i. 20, 24). And may He save us also be His power, and forgive our sins, because we have known in truth that He is the God Who became man. Praise be unto Him for ever and ever.
O how wonderful is the birth of God by MARY, the Holy Virgin! She completed the Word of the Father; seed did not precede His Birth, and her virginity was not destroyed by His Birth. The Word went forth from the Father without weariness and was born of the Virgin without suffering (or, pain). The wise men worshipped Him, and brought unto Him incense because He was God, and gold because He was the KING, and myrrh, which was given for His death which gave life [unto men]. And for our sakes He accepted [death] of His own free will. He alone is the Good Being and the Lover of men. We will magnify thee [, O MARY].
4. O how wonderful! He took a rib from the side of ADAM, and fashioned from it a woman, and the whole creation of the children of men was given to God, the Word of the Father, Who was incarnate of the Holy Virgin, and is called EMMANUEL. And because of this we beseech her at all times to strive on our behalf with her beloved Son for the forgiveness of our sins. She was beneficent towards all the saints and the high priests, for she brought to them that for which they waited, and she brought to the Prophets Him concerning Whom they had prophesied, and she brought forth to the Apostles Him in Whose Name they were to preach in all the ends of the world, and from her went forth for the martyrs and believers Him for Whom they were to fight, JESUS CHRIST. The richness of the grace of His wisdom cannot be fathomed. We will seek after the greatness of His compassion, for He came and delivered us. We will magnify thee [, O MARY].
5. God swore unto DAVID in righteousness, and He will not repent, “Of the fruit of thy belly I will seat upon thy throne” (2 Samuel vii., 12; Psalm cxxxii. 11). And when that righteous man received it from Him, that CHRIST should be born of him in the flesh, he wished to seek out and to prepare a dwelling-place for God, the Word of the Father. And he completed it with great effort and then he cried out in the Holy Sprit and said, “Behold, we have heard it in EFRÂTÂ and the dwelling-place of the God of JACOB, which is BETHLEHEM, in which EMMANUEL hath chosen to be born in the flesh for our salvation” (compare Psalm cxxxii. 6).
6. And also another of the prophets hath said it: “And as for thee, O BETHLEHEM [of] the land of EFRÂTÂ, thou shalt not be the least of the kings of JUDAH, for from thee shall go forth a King Who shall rule My people ISRAEL” (Micah v.2). O how wonderful is the word of those who prophesied concerning CHRIST in one Spirit, to Whom be glory, together with His Good Father and the Holy Spirit, henceforth and for ever. We will magnify thee [, O MARY].
7. When evil men revolted against DAVID who reigned over ISRAEL, he wished to drink water from the pool of
BETHELEHEM, whereupon straightway the captains of his hosts rose up, and waged war in the camp of the rebels, and brought unto him that water which he wished to drink. And when that righteous man saw that they had willingly delivered themselves over to slaughter for this sake, he poured out that water [unto the Lord] and did not drink of it (2 Samuel xxiii. 13-17; 1Chronicles xi. 18, 19). And then righteousness was accounted unto him for ever. And verily in like manner have the martyrs rejected the desire of this world, and poured out their blood for God, and have endured bitter death[s] for the sake of the kingdom of heaven. Have compassion upon us according to the greatness of Thy compassion. We will magnify thee [, O MARY].
8. One of the Holy Trinity saw our low estate, bowed the heaven of heavens, came and dwelt in the womb of the Virgin, and became a man like unto us, with the exception of sin alone. And He was born in BETHLEHEM, according to what the Prophets preached, He delivered us, and redeemed us, and made us His own people for ever and ever.
A HYMN OF PRAISE FOR SABBATH EVE (FRIDAY)
1. Blessed art thou among women, and blessed is the fruit of thy womb, O MARY the Virgin, the spotless God- bearer. From thee hath risen upon us the Sun of righteousness, and He hath drawn us near [to Him] under His wings, for He hath created us. Thou thyself alone, O our Lady, the God-bearer, art the Mother of the Light. We will magnify thee with glorifying and praising.
2. Blessed art thou! Thou art greater than heaven, and more glorious than earth, and exalted above the conception of every mind; who is able to declare thy greatness? There is none who can be compared with thee, O MARY the Virgin. The angels magnify thee, and the Seraphim praise thee, for He Who dwelleth upon the Cherubim and Seraphim came and took up His abode in thy womb. The Lover of men hath brought us nigh unto Himself, the death that belonged to us He hath removed, and hath given unto us the Life that was His, To Him belong glory, and praise. To thee.
3. Blessed art thou, MARY, and blessed is the Fruit of thy womb. O virgin God- bearer, the glory of [all] virgins; He Who existed before the world became incarnate of thee. The Ancient of days came forth from thy womb, He took our flesh, and gave us His Holy Spirit, and in His abundant goodness made us co-equals with Him. Thou art greater than many women who have received grace and honour, O MARY the God- bearer, thou spiritual city wherein God the Most High took up His abode. Him Who sitteth above the Cherubim an Seraphim hast thou clasped with the hand. And He, Who of His abundant goodness feedeth every being of flesh, hath taken thy breast and sucked milk there-from – He Who is our God and the Redeemer of all, He shall shepherd us for ever. Let us worship Him and praise Him, for He hath created us. To thee.
4. MARY the Virgin is the vessel of priceless ointment, the fountain-head (or, spring) of the water of life. The Fruit of her womb hath saved all the world, and abolished the curse which lay upon us, and made peace [to be] among us. By His Cross and by His holy Resurrection hath He brought man back again into the Garden (i.e. paradise). To thee.
5. MARY, the pure Virgin, the Bearer of God, prayeth continually with compassion for the children of men. Pray thou for us to thy Son CHRIST that He may forgive us and have compassion upon us. To thee.
6. MARY the Virgin cried out in the Sanctuary, saying, “God knoweth that I know no one and nothing more than the sound of the voice of the angle, who with hnour brought unto me glad tidings, and said unto me, ‘Peace be unto thee, O holy Virgin. Thou shalt carry Him Who cannot be carried, and shalt contain Him Who cannot be contained, and Whom nothing can contain.” Thy praise shall be abundant, O thou who art full of grace and honour, for thou didst become the dwelling-place of the Word of the Father. Thou art the tent that is spread out (i.e. pitched) and that gathereth together believing Christian folk, and teacheth them to worship the life-giving Trinity.
7. Thou art she who bore the Pillar of fire, which MOSES saw, that is to say, the Son of God, Who came and dwelt in thy womb. Thou wast the Ark of the Creator of the heavens and the earth. Thou didst carry Him in thy womb nine months. Thou hadst in trust Him Whom the heavens and the earth cannot contain. Thou wast the Ladder whereby man ascended into heaven. Thy light is greater than the light of the sun. Thou art the eastern horizon, whereout came the brilliant star which the saints looked upon with joy and gladness. The decree that God passed upon EVE was, “Thou shalt bring froth children with toil and suffering,” but thou didst hear a voice, saying, “Rejoice, O full of grace, thou hast brought forth for us the Word of the Father, the KING , the God of all creation.” He came and delivered us, for He is the Compassionate Lover of men. And because of this we praise thee, even as did the Angel GABRIEL, saying, “Blessed art thou among women, and blessed is the Fruit of thy womb; rejoice, O thou who art full of grace, God is with thee!”
A HYMN OF PRAISE FOR THE SIX DAY (SATURDAY)
1. Pure and shining, holy and praiseworthy art thou in everything, O thou who hast clasped the Lord in her hand. All creation rejoiceth with her, and crieth out, saying, “Rejoice, O full of grace, rejoice thou, for thou hast found favour; rejoice thou, for God is with thee.”
2. We ascribe blessings to thy greatness, O awesome Virgin, and we send to thee joy with the angel GABRIEL, for the Fruit of thy womb hath become the salvation of our race, and hath brought us nigh unto God His Father. Rejoice thou.
3. As at a marriage undefiled the Holy Ghost took up His abode in thee, and the power of the Most High overshadowed thee. O MARY, verily thou hast brought forth for us the Word, the Son of the Father, Who dwelleth (or, existeth) for ever. He came and saved us from sin. Rejoice thou.
4. Thou art the young Shoot from the root of DAVID. Thou hast brought forth for us in the flesh our Savior JESUS CHRIST, the Only- begotten Word, Who was of the Father, Who was hidden before the world, and hiding Himself took from thee the form (or, appearance) of a slave. Rejoice thou.
5. Thou art the Second Heaven over the earth, O spotless God-bearer. From thee hath risen upon us the Sun of righteousness, and thou didst bring Him forth, according to the prophecy of the Prophets, without seed and without defilement. Rejoice thou.
6. Thou art that Tabernacle which was called “Holy of Holies”, wherein was the Ark (Tâbôt) which was covered on all sides with plates of gold, and had therein the Table of the Covenant and the pot of gold of the hidden manna, that is to say, the Son of God. He came and dwelt with MARY, the Virgin without blemish. He was incarnate of her, and she brought forth in the world the KING of Glory. He came and delivered us. The Garden (i.e. Paradise) shall rejoice, for the Lamb that is endowed with reason, the Son of the Father, Who dwelleth for ever, hath come and delivered us from sin. Rejoice thou.
7. Thou art called the Mother of CHRIST, the KING. After thou didst bring Him forth, thou didst continue in thy spotless virginity through a marvellous mystery. Thou didst bring forth EMMANUEL, and because of this thou didst preserve thyself undefiled. Rejoice thou.
8. Thou art the Ladder on which JACOB saw the Son of God for thou hast carried in thy sealed womb Him Who could not be touched. Thou hast become for us an intercessor with our Lord JESUS CHRIST, Who became incarnate of thee for our salvation. Rejoice thou.
9. Behold, the Lord came forth from thee, O blessed Lady, thou undefiled Bride- chamber, to save the whole world which He had created in His abundant compassion and mercy. We glorify Him and we praise Him for He is the Beneficent One, the Lover of men. Rejoice thou.
10. Rejoice thou, O full of grace. Virgin unblemished, Vessel undefiled, Glory of the world, Light which shall never be extinguished, Shrine that shall never be overthrown. Staff of the Faith, thou never- failing support of the saints, pray thou for us to thy Beneficent Son, our Redeemer, that He may have mercy upon us, and show us compassion, and forgive us our sins in His mercy for ever and ever. Amen.